Scheidingsangst bij honden

Uw hond is braaf en rustig als hij bij u is. Maar als u weg gaat, treft u bij uw terugkomst een ravage aan: verscheurde zetels, urine en uitwerpselen op de vloer en afgematte buren wegens lawaaioverlast. Zo kan het niet verder!

• De hond "van de wereld afgesloten"
• Overdreven gehechtheid
• De oplossingen

De hond "van de wereld afgesloten"

Ondanks de vriendschap die er tussen mensen en honden bestaat, is het vaak onmogelijk hen alle aandacht en tijd te geven waar ze nood aan hebben. Door onze dagelijkse verplichtingen kunnen we soms verplicht zijn de hond geregeld een aantal uren alleen thuis te laten. Maar de hond is een sociaal dier dat houdt van gezelschap en sommige dieren kunnen er niet goed tegen de hele dag "van de wereld afgesloten" te zijn. Hun wangedrag uit zich dan in het vernielen van de meubelen, krassen op de deuren, onzindelijk gedrag en aanhoudend geblaf. Bovendien gaan het vertrek en de thuiskomst van het baasje vaak gepaard met overdreven opwinding, onzindelijk gedrag en geblaf. Ten slotte kan een alleen gelaten hond aan zelfverminking doen, bijvoorbeeld door te likken, meestal ter hoogte van de poten. In dat geval verschijnen er ontstekende letsels van de huid. Achter al deze gedragingen gaat een angstgevoel schuil.

Overdreven gehechtheid

Naast het probleem dat met de eenzaamheid gepaard gaat, kan de hond leiden aan een gedragsafwijking die we overdreven gehechtheid noemen. De bijzondere en geruststellende band tussen een pup en zijn moeder kan worden overgedragen naar het baasje die die pup bij de adoptie verzorgt. De pup wordt namelijk gerustgesteld door deze nieuwe persoon die zich met hem bezighoudt en hem voedt. Deze situatie is in het begin normaal, maar de pup moet geleidelijk aan afstand nemen van zijn baasje. Als deze afstand er niet komt, volgt de hond de persoon overal en ontwikkelt hij een angstgedrag met onzindelijk gedrag en vernielingen als hij niet bij de geruststellende persoon kan. Om dit te vermijden, is het beter de pup met verschillende personen in de plaats van slechts één persoon in contact te brengen en de nieuwkomer duidelijk zijn plaats in het gezin te tonen (hij eet na u, heeft zijn eigen slaapplaats,…).

Artikel gepubliceerd door Anne Pensis, Dierenarts op 19/10/2004