Scheiden zonder lijden

'Als jij pijn hebt, heb ik ook pijn'

Een scheiding wordt vaak ervaren als een mislukking, de mislukking van een koppel. Scheidingen kunnen voor heel wat leed zorgen en sowieso is er een destabilisatie. Maar heel wat ouders ontkennen hun pijn omdat ze hun kind(eren) willen beschermen. Maar in een vertrouwensrelatie met zijn ouders moet het kind zien dat de uitspraken en het gedrag van de ouders coherent is. Is die coherentie er niet, of is ze niet groot genoeg, dan voelt een kind dat, zoveel is zeker. Een kind is bij wijze van spreken een emotionele spons, het merkt veel meer op dan men wel eens denkt. Dat kan het kind angstig maken. Verdriet is een emotie die niet verborgen mag worden. Als het kind ziet dat zijn ouders verdrietig zijn, kan het zelf ook uiting geven aan zijn verdriet.

'Mama, ik mag mijn nieuwe papa niet... '

'Dit soort opmerkingen is niet uitzonderlijk en meestal zijn ze van voorbijgaande aard.
Het kan wijzen op heimwee naar een tijd die voorbij is. Meestal is het een overgangsfase waarin het kind zich beetje bij beetje aanpast aan een nieuwe situatie en dat kan gepaard gaan met oppositie en negatie van het nieuwe gegeven. Hoe dan ook mag een kind niet berispt worden wanneer het zegt dat het spijt heeft of ontgoocheld is.
Een kind heeft het recht om de nieuwe partner, een nieuwe persoon in zijn leven, al dan niet te appreciëren, maar een kind moet ook kunnen begrijpen dat het niet almachtig is en dat het de keuze van zijn ouders moet respecteren.'

Wist u dit?
In Europa vraagt niet meer dan 20% van alle vaders het hoederecht voor hun kinderen.

Artikel gepubliceerd door Memlouk op 30/01/2007

Bronnen: Psychoenfants, januari/februari 2007.