Roken verhoogt de kans op infecties

Roken verhoogt de kans op wondinfecties, ook goedaardige. Uit een studie is evenwel gebleken dat vier weken onthouding dit risico doet dalen tot hetzelfde niveau als bij niet-rokers.

• Wondinfecties
• Wondgenezing
• De oplossing: stoppen met roken

Wondinfecties

Rokers die een algemene of orthopedische ingreep hebben ondergaan, krijgen vaker af te rekenen met wondinfecties dan niet-rokers. Oorzaak: roken vermindert de zuurstoftoevoer van de weefsels, waardoor wonden trager genezen en het organisme minder weerstand heeft tegen infectieuze stoffen (bacteriën). Van de 78 gezonde proefpersonen die deelnamen aan de studie en gedurende 15 weken gevolgd werden, waren er 48 rokers, terwijl de overige 30 nog nooit een sigaret hadden gerookt. Tijdens de eerste week mochten de rokers 20 sigaretten per dag opsteken. In het begin van de tweede week werden ze willekeurig ingedeeld in drie groepen: de rokers, de onthouders met nicotinepleister (25 mg/dag) en de onthouders met placebopleister. Bij de hele groep werden wondjes aangebracht in de heiligbeenstreek. Vervolgens controleerden de onderzoekers de wondjes gedurende twee weken, om eventuele complicaties op te sporen. Het wondinfectiepercentage bedroeg 12 % (11 wonden op 93) bij de rokers en 2 % (1 wonde op 48) bij de proefpersonen die nog nooit gerookt hadden. Hoewel de infecties veel minder talrijk waren bij de onthouders dan bij de rokers, werd er geen enkel significant verschil vastgesteld tussen de onthouders met een nicotinepleister en de onthouders met een placebo.

Wondgenezing

Niet-roken bleek daarentegen niet tot een snellere wondgenezing te leiden. Er werd geen verschil vastgesteld qua wondgenezing tussen kettingrokers en onthouders. Die bevinding weerlegt meteen de hypothese dat weefselhypoxie (zuurstoftekort) door roken de belangrijkste oorzaak is van de gedaalde collageenproductie en de verminderde wondgenezing bij rokers.

Artikel gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 05/08/2003

Bronnen: Annals of Surgery 2003 ; 238 :1-5, 6-8.