Resus/pasgeborene

Zijn de gevolgen van resussensibilisatie te voorkomen?

In onze ziekenhuizen behoort het onderzoeken van het bloed tot de standaardprocedure. Al na een eerste bloedonderzoek krijgt iedere patiënt een kaartje mee waarop behalve zijn persoonsgegevens ook de bloedgroep staat vermeld.

Het vaststellen van de combinatie van resusfactoren is van het grootste belang om vroegtijdige herkenning van resuszwangerschapsimmunisatie mogelijk te maken.

Door toepassing van anti-D bij iedere zwangerschap kon het aantal spontane immunisaties tot een absoluut minimum worden teruggebracht.

Blijven resusantilichamen het hele leven lang in de bloedbaan of slechts voor korte tijd?

Als het lichaam van een vrouw eenmaal antilichamen tegen resuspositieve rode bloedcellen heeft ontwikkeld, is het onmogelijk haar ervan te bevrijden. Hoewel ze zich in geen enkel opzicht anders zal voelen en haar lichaam ook na resuszwangerschapsimmunisatie heel normaal blijft functioneren, zijn de antilichamen deel gaan uitmaken van haar weerstandsvermogen tegen ziekten.

Gelukkig is het zelfs dan mogelijk een baby tegen de gevolgen van resussensibilisatie te beschermen en zo de zwangerschap tot een goed einde te brengen.

Als men bij een vorige zwangerschap immuun is geworden voor resuspositieve rode bloedcellen zal de dokter het verloop van een volgende zwangerschap met behulp van vruchtwaterpuncties en andere procedures zeer nauwlettend volgen, terwijl het wellicht kort na de geboorte van de baby nodig zal zijn wisseltransfusies toe te passen om het bloed van de baby te vervangen.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Vragen en antwoorden