• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    1 mening
  • Getuigenissen (0)

Relatiebreuk: schuldgevoelens wegen op diegene die vertrekt

Relatiebreuk: schuldgevoelens wegen op diegene die vertrekt

Een relatiebreuk is altijd een pijnlijk moment.
Er kunnen heel verschillende emoties naar boven komen, zoals verdriet, woede, haat, ontmoediging, zelfverwijten of schuldgevoelens.

De schuldgevoelens zitten vaak in het kamp van degene die vertrekt. En ze wegen heel zwaar, al dan niet terecht.

Schuldgevoelens zijn niet altijd negatief!

Schuldgevoelens worden in onze maatschappij doorgaans alleen als een last beschouwd, want we leven in een wereld die zegt dat we ons nergens schuldig om mogen voelen. Toch weten we het maar al te goed als we iets gedaan hebben wat niet hoorde. De schuldgevoelens kunnen dan als een soort kompas werken, een alarmsignaal dat zegt: 'Pas op, je bent niet goed bezig!'» En die schuldgevoelens kunnen er ons dan voor behoeden dat we domme dingen doen.

Schuldgevoelens zijn soms de stem van de rede
Ludo wou bij zijn vrouw weggaan - niet voor een andere vrouw, maar omdat ze een moeilijke fase in hun relatie hadden die niet te overbruggen leek. Maar hij voelde zich erg schuldig omdat hij haar alleen achterliet en kon de stap niet zetten. Vandaag, vijf jaar later, heeft hij er geen spijt van. "Goed dat ik getwijfeld heb en de stap niet gezet heb. We zijn door een verschrikkelijke periode gegaan, maar ik denk dat we vandaag anders tegenover elkaar staan en dat het de moeite waard was".
Schuldgevoelens zijn dus soms de stem van de rede die belet dat we te makkelijk toegeven aan onze emoties. Maar dat is niet altijd zo!

De schuldgevoelens van degene die weg wou gaan

Antoine was verloofd en wou breken met zijn verloofde. "Ik wist dat het niet zou klikken, onze karakters zijn te verschillend. Toen ik haar zei dat we beter uit elkaar konden gaan, barstte ze in tranen uit. Dat raakte me zo diep dat ik teruggekrabbeld ben. Ik ben met de moed in de schoenen getrouwd. Het is nu 25 jaar dat we niet goed overeenkomen en niets samen doen. Ik heb er ontzettend veel spijt van dat ik toen niet voet bij stuk gehouden heb en met mijn verloofde gebroken heb. Ik voel me nu schuldig omdat ik mijn leven én dat van haar verknoeid heb. Ze verdiende een man bij wie ze zich wel goed bij voelde. Door mijn gebrek aan moed hebben we een verkeerde stap gezet en als je eenmaal op de rails staat, is het moeilijk om de koers nog bij te sturen. Zeker als er al gauw een kleintje komt."

Wie meevoelt met anderen heeft het altijd moeilijk als hij iemand moet kwetsen. Maar het belangrijkste is om de schade zo klein mogelijk te houden. Een jonge vrouw van 20 jaar enkele maanden doen lijden onder een relatiebreuk is toch veel minder erg dan 30 jaar leven als koppel te verknoeien. Dit soort wijsheden zijn helaas moeilijk te leren, zeker als men nog heel jong is.

Bijgewerkt door Dr Catherine Solano op 03/11/2014
Origineel artikel geschreven door op 09/10/2013

Dit artikel maakt deel uit van het dossier Hoe om te gaan met een breuk?

Vindt u het artikel interessant?