Refractaire epilepsie: de hoop van de chirurgie

Refractaire epilepsie

De term refractaire epilepsie slaat op epilepsievormen die niet genezen kunnen worden met geneesmiddelen. Ze komt voor bij 30 tot 40 % van alle patiënten, en chirurgie is voor hen de enige hoop. Vandaag worden in ons land drie nieuwe soorten chirurgische ingrepen verricht:

• Meervoudige subpiale transsecties: de chirurg isoleert de epileptogene haard, zonder de hersenfunctie aan te tasten. Hij maakt daartoe onder operatieve monitoring insnijdingen van 1 cm diep, tot de abnormale activiteiten verdwenen zijn.
• Bij hemisferotomie worden beide hersenhelften van elkaar geïsoleerd. Deze ingreep wordt gewoonlijk uitgevoerd bij zeer jonge kinderen bij wie bij de geboorte één van beide hersenhelften misvormd is of vernietigd is door een prenataal accident, of in geval van chronische encefalitis. Door de zieke hersenhelft te isoleren van de gezonde, kan de gezonde de taken van de zieke overnemen. De hersenen van jonge kinderen zijn namelijk zo ongelofelijk soepel dat ze ook in dat geval normaal kunnen functioneren.
• Selectieve transsylvane amygdalo-hippocampectomie wordt uitgevoerd bij patiënten met temporale limbische epilepsie (d.w.z. epilepsie die een specifieke hersenzone treft, de zogenaamde limbische kwab). Bij deze techniek worden de gezonde hersenen gespaard en wordt alleen de epileptogene haard verwijderd.

Wanneer chirurgie niet mogelijk is, kunnen elektrische stimulaties (van de nervus vagus) overwogen worden. Via deze techniek kan één derde van de epilepsiepatiënten gestabiliseerd worden.

Artikel gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 17/02/2004

Bronnen: Persdossier " Trois nouvelles techniques chirurgicales, premières belges, pour combattre l'épilepsie réfractaire " (" Drie nieuwe chirurgische technieken, Belgische primeurs, om refractaire epilepsie te bestrijden "), Universitaire Ziekenhuizen Sint-Lucas, Referentiecentrum voor refractaire epilepsie, januari 2004.