Pylorospasme

Kramp van de sluitspier van de maaguitgang, meestal enkele weken na de geboorte optredend, bij jongens meer voorkomend dan bij meisjes en leidend tot projectielbraken.
Als een zuigeling op de leeftijd van twee, drie weken plotseling begint over te geven en dit ontwikkelt zich tot een heftig braken, zodat de melk er als bij een explosie uitkomt, waardoor de hele voeding soms met kracht de kamer in wordt geslingerd, kan dit een symptoom zijn van pylorospasme of pylorospasmus.

De aandoening is niet aangeboren in de gebruikelijke betekenis, want bij de geboorte is zij nog niet aanwezig, maar de neiging ertoe bestond al voor de geboorte; het feit dat het dikwijls meer in de familie voorkomt, wijst op een erfelijke aanleg. Als de baby een week of twee, drie is - of hij nu voldragen of te vroeg geboren is - doet iets de aandoening zich plotseling openbaren.

Dat iets dat de aandoening te voorschijn roept, is de voeding. De baby gebruikt nu zijn eigen spijsverteringsstelsel; hij wordt niet meer gevoed door de placenta. Als hij aanleg heeft voor pylorospasme veroorzaakt het drinken een dikker worden van de pylorus of portier (de uitgang van de maag). Hierdoor wordt de passage bemoeilijkt en dit leidt tot braken.

In het algemeen wordt een operatieve ingreep voorgesteld. De resultaten hiervan zijn uitstekend. Na de operatie is de spijsvertering weer geheel normaal.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Pediatrie, rubriek Aangeboren aandoeningen