Psychologie: wat zijn uw diepste verlangens?

Geüpdatet door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 15/03/2011 - 13h35
-A +A

Soms hebben we moeite om te weten wat we willen. Van bij onze geboorte krijgen we immers voortdurend te maken met verplichtingen, uiteenlopende adviezen, boodschappen en ervaringen, die onze manier van denken bepalen. Soms kan onze omgeving ons helpen om onszelf beter te leren kennen, maar ze kan ons integendeel ook blind maken voor de essentie...

PUB

Andermans verlangens...

Een heel eenvoudige vraag om daar klaarder in te zien, luidt: Wat was er van mij geworden als ik de zin had gedaan van mijn moeder? Misschien was ik onderwijzeres geworden als ze me had gezegd: "Weet je, er is geen mooier beroep voor een vrouw". Waarom deed ze dat? Omdat ze indertijd zélf onderwijzeres had willen worden, maar haar wens nooit heeft kunnen realiseren. En omdat ze geen onderscheid kan maken tussen haar dromen en mijn persoonlijkheid, is ze ervan overtuigd me te helpen door haar ideeën op mij te projecteren. Hetzelfde geldt voor heel onze omgeving: iedereen denkt dat zijn eigen kostbaarste dromen ook de uwe zijn of waren. Welnu, dat klopt helemaal niet! Die dromen, die verlangens, worden op u geprojecteerd en kunnen zich in u nestelen, alsof u zich verplicht voelt ze over te nemen om uw geliefden plezier te doen. Ook andere, soortgelijke vragen vereisen een antwoord: "Wat zou ik geworden zijn als ik de droom had verwezenlijkt die mijn vader voor mij in petto had? Of die van mijn grootvaders of grootmoeders? Of die van een tante die dicht bij ons woonde? Of die van mijn broers of zussen?" Al diegenen die u dierbaar waren of zijn, hebben u wel eens in één of andere rol gedrongen. Uw vader zag een zakenman in u, uw opa een landbouwer, uw zus een vliegtuigpiloot, uw oma een moeder met een kroostrijk gezin, uw tante een wereldreiziger, ...

Andermans wensen identificeren om ze te kunnen loslaten

Duidelijk de wensen identificeren die anderen voor u hebben gemaakt, helpt u om ze los te laten en er u van te bevrijden. Ze zijn op zich noch goed noch slecht, maar ze passen niet bij u omdat ze niet uit uzelf komen. Het komt erop aan ze te observeren en er vriendelijk en begripvol naar te luisteren, maar zonder u verplicht te voelen om ze over te nemen of in te willigen. Zodra u ze ziet aankomen, kunt u ze volledig weigeren, maar u kunt zich ook openstellen voor een facet ervan dat uw zelfkennis bevordert. Het komt er immers niet op aan u systematisch te verzetten tegen de plannen die buitenstaanders voor u hebben klaarliggen, wél om u af te vragen of ze wel overeenkomen met uw diepste verlangens. Om dat te kunnen, moet u andermans wensen kunnen opsporen, kwestie van uw eigen wensen te kunnen nagaan. En te kunnen vervullen...

Initialement publié par Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste le 06/06/2006 - 00h00 et mis à jour par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 15/03/2011 - 13h35
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
Frankster

Bestaat er ook een psychische aandoening waar men zich teveel inleeft. Het tegenovergestelde van bijvoorbeeld autisme of asperger. Een persoon die andermans aandoeningen zichzelf maakt. Zowel positieve als negatieve uitingen overnemen. Is dat alleen maar een gebrek aan zelfvertrouwen of is dit een aandoening?

Mvg
Frank

PUB
Lees ook
Meer artikels