Prolaps

Uitpuilen of uitzakken van een deel van de ingewanden, weefsels of geslachtsorganen via een normale lichaamsopening of een wond. Zo kent men een uitzakking van het slijmvlies van de anus (prolapsus ani), een verzakking van de wand van de endeldarm (prolapsus recti), van de baarmoeder (prolapsus uteri) en van de schede (prolapsus vaginae).
Bij een zwangerschap wordt de baarmoeder bij een baring sterk uitgerekt, waardoor de samenhang met het omgevende en onderliggende weefsel losser wordt. De te wijde of te slappe schedewand kan dan gemakkelijk uitzakken en bij slappe bekkenbodemspieren geldt dit ook voor de baarmoeder.

De baarmoeder zakt meestal in zijn geheel. In geval van de schede zakt in het algemeen de voorste schedewand eerder en dieper uit en wordt deze als een rozerode zwelling in de schaamspleet zichtbaar. Dicht tegen de voorste schedewand bevindt zich de onderkant van de blaas, terwijl de achterste wand van de schede aan de endeldarm grenst.

Bij verzakking van de voorste of achterste schedewand wordt meestal de blaasbodem of de endeldarm meegetrokken. Dit geeft aanleiding tot stoornissen bij het urineren en de stoelgang. In dat geval is de klacht een doorlopend gevoel van zwaarte of druk in de onderbuik. Soms komt een groot gedeelte van de schedewand naar buiten. De aandoening behoeft een operatieve correctie.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Gynaecologie