Problemen met urineverlies

Inspanningsincontinentie is een probleem waarover sportvrouwen liever niet spreken. En toch bestaan er oplossingen, tenminste wanneer men het probleem met een arts durft bespreken. Laten we de taboes overboord gooien!

• Inspanningsincontinentie is geen zeldzaam probleem!
• Het perineum: de kern van het probleem
• Het mechanisme van de urinebuis

Inspanningsincontinentie is geen zeldzaam probleem!

Tijdens een colloquium over urine-incontinentie, verbaasde dr. David Staskin (Cornell University) onlangs heel wat mensen toen hij verklaarde dat 30% van de vrouwen ouder dan 40 jaar problemen van urine-incontinentie kende. Dit controleverlies op de urinelozing leidde voor 10% onder hen tot een echte handicap. Inspanningsincontinentie is een facet van de incontinentieproblemen waarvan vooral sportvrouwen last hebben. Het probleem doet zich voor als een ongewild urineverlies op ogenblikken waarop men dat helemaal niet verwacht. Het gebeurt tijdens plotse inspanningen: een smash tijdens een tenniswedstrijd bijvoorbeeld of een inspanning tijdens het aerobiccen. Onverwacht urineverlies kan ook voorkomen tijdens het wandelen, zelfs zonder voorafgaande aandrang om te plassen.

Het perineum: de kern van het probleem

De oorzaak van inspanningsincontinentie heeft meestal te maken met het perineum, dat de organen in het bekken ondersteunt. Daar bevinden zich onder andere het urogenitaal apparaat en de anus. Wanneer de spieren in deze zone verslappen - dat kan gebeuren ten gevolge van een bevalling, een chirurgische ingreep of een letsel, maar ook omwille van overgewicht of doodeenvoudig door een gebrek aan oefening - zal de urethra (de urinebuis) te weinig ondersteund worden, waardoor de urinelozing ongecontroleerd kan gebeuren. Tijdens een spieroefening, kan de druk in het bekken verhogen zodat een hoeveelheid urine ongewild afgescheiden wordt omdat het perineum er niet meer in slaagt aan de druk te weerstaan.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van dr. C. Daulouède, aangepast door Marion Garteiser op 09/02/2009