Presbyacusus en communicatie

Presbyacusis of ouderdomsslechthorigheid is wat men natuurlijke doofheid noemt. De hardhorigheid treedt progressief op en blijft aanvankelijk onopgemerkt om daarna sterk toe te nemen. Wat kan je doen om de communicatie met je partner niet in gevaar te brengen?

• Beginnende presbyacusis blijft onopgemerkt
• Hoe weet men of men aan presbyacusis lijdt?
• Presbyacusis: wat kan men er aan doen?
• Hoorapparaat: niet te vroeg en niet te laat

Beginnende presbyacusis blijft onopgemerkt

Presbyacusis is de natuurlijke veroudering van het gehoor. Het gaat gepaard met een progressieve daling van het gehoor. Het fenomeen begint meestal rond de leeftijd van vijftig jaar en zo goed als niemand ontsnapt er aan. Het belangrijkste nadeel van presbyacusis is dat het aanvankelijk onopgemerkt blijft. De ziekte evolueert zo traag dat de getroffen persoon er zich niet van bewust is, toch niet in het begin. Hij schrijft het gehoorverlies toe aan 'de anderen' die niet duidelijk praten, slecht articuleren of gewoon niet luid genoeg praten. Daarna neemt de hinder toe en na een tijd wordt de stoornis flagrant. Het ogenblik dat er overduidelijk een gehoorprobleem is, hangt af van persoon tot persoon. Er is geen referentie om het gehoor te testen en te bepalen of er al dan niet sprake is van presbyacusis.

Hoe weet men of men aan presbyacusis lijdt?

Bepaalde tekenen wijzen onmiskenbaar op presbyacusis. Het betreft de moeilijkheid om mensen te verstaan in bepaalde ongunstige omstandigheden:

• In een lawaaierige omgeving (een geanimeerde maaltijd, een receptie, op het openbaar vervoer, enz.).
• Gesprekken van op een afstand (van de ene kamer naar de andere bijvoorbeeld).
• Wanneer mensen door elkaar praten (vergaderingen, debatten, enz.).
• In grote ruimten met weinig meubelen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 05/05/2008 - 23:00

Bronnen: Association Journée nationale de l'audition, 13 maart 2008.