Presbyacusis: als het gehoor achteruitgaat

Net als onze ogen wordt ook ons gehoor slechter naarmate we ouder worden. Het is een normale evolutie van ons gehoor, maar dat wil nog niet zeggen dat we het zomaar over ons heen moeten laten komen: ook al is presbyacusis moeilijk te behandelen, er bestaan oplossingen voor.

• Het signaal komt moeilijker door
• Slecht horen heeft een belangrijke impact op het sociale leven
• Hoorapparaten bieden gedeeltelijke oplossing

Het signaal komt moeilijker door

Presbyacusis of ouderdomsslechthorendheid ontstaat door beschadiging van de haarcellen in het slakkenhuis, een van de organen van het inwendige oor. Deze cellen moeten normaal de geluidstrillingen die door het trommelvlies worden opgevangen en versterkt, omzetten in elektrische trillingen die dan via de gehoorszenuw naar de hersenen worden geleid. Maar op latere leeftijd worden deze cellen minder efficiënt en verdwijnen uiteindelijk zelfs. De schade begint al rond het twintigste levensjaar en manifesteert zich sneller als het slakkenhuis in de loop van iemands leven door te harde geluiden is aangetast. Resultaat: een verlies van gehoorscherpte in de hogere frequenties. En dat zijn net de meest gebruikte frequenties in de menselijke communicatie…

Slecht horen heeft een belangrijke impact op het sociale leven

Als we op één frequentie niet goed meer horen, zullen de andere bovendien geneigd zijn om een "verdoezelend effect" te creëren. Tijdens een avondje op restaurant bijvoorbeeld zal iemand met presbyacusis moeite hebben om de persoon naast hem te volgen, omdat zijn woorden als het ware opgaan in de omgevingsgeluiden. Volgens artsen is de impact op het sociale leven trouwens ook een van de factoren die bepalen op welke leeftijd iemand naar de dokter stapt: iemand die regelmatig uit eten moet gaan of grote groepen vrienden ontvangt, zal op zijn vijftigste of zijn zestigste hulp zoeken, terwijl iemand anders die een meer teruggetrokken leven leidt in een kleine kring, pas echt last zal krijgen als hij zeventig of tachtig is - of misschien zelfs nooit.

Artikel gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 22/09/2008 - 23:00

Bronnen: Met dank aan prof. Bisschop, hoofd van de dienst neus-, keel-, en ooraandoeningen aan het UZ Brugmann (Brussel).