Polyartritis: hoe kunnen we de pijn verzachten?

Reuma wordt dikwijls beschouwd als een goedaardige en onvermijdelijke ziekte wanneer men ouder wordt. Dat beeld klopt dus niet, en zeker niet wanneer het gaat om chronische ontstekingsreuma of polyartritis. Wanneer dergelijke aandoeningen niet verzorgd worden, kan de ziekte evolueren tot een volledige destructie van de gewrichten, wat de pijn nog erger maakt en aanleiding kan geven tot ernstige en onomkeerbare handicaps.

Polyartritis, een pijnlijke en invaliderende ziekte

Chronische ontstekingsreuma, eveneens polyartritis (gelijktijdige ontsteking van verschillende gewrichten) genoemd, is een verzamelnaam van talrijke aandoeningen: reumatoïde polyartritis, spondylartritis ankylosans, systemische lupus erythematodes, het syndroom van Gougerot-Sjögren, juveniele idiopathische artritis, psoriatische reuma, de ziekte van Still, sclerodermie, de ziekte van Behçet...
Deze ziekten hebben de eigenschap van auto-immuun te zijn, dat wil zeggen dat zij te wijten zijn aan een aantasting van het immunitair systeem. De gewrichten raken ontstoken, wat na verloop van tijd kan leiden tot hun vernietiging. Ochtendstijfheid, gezwollen gewrichten, misvormingen alsook chronische en soms hevige pijnen belemmeren in hoge mate het gewone dagelijkse leven van de zieken. Indien polyartritis niet gevolgd en niet verzorgd wordt, kan deze aandoening leiden tot een handicap.

Biotherapieën, revolutionaire medicijnen tegen polyartritis

Er bestaat geen behandeling die polyartritis geneest, maar er bestaan wel medicijnen die de pijn kunnen verzachten en die de evolutie van de ziekte kunnen neutraliseren. Sinds enkele jaren zijn nieuwe moleculen beschikbaar: de biotherapieën met onder andere de anti-TNF-alpha. Zij hebben het leven van sommige zieken radicaal veranderd dankzij hun uitzonderlijke doeltreffendheid.
Het is tegenwoordig wel zo dat slechts weinig zieken toegang hebben tot die nieuwe medicijnen en dat die toegang ongelijk verdeeld is. Die is namelijk afhankelijk van de woonplaats van de patiënt en van de arts die hem volgt.
Die moleculen kunnen eventueel de ontsteking nog verergeren, vandaar de noodzaak om een arts in de nabijheid te hebben.
Een niet te verwaarlozen aantal zieken reageert niet op de behandeling met anti-TNF-alpha. Zij zijn resistent tegen deze behandeling. In het geval van reumatoïde polyartritis, kunnen de anti-CD20-antilichamen, een andere biotherapie, geprobeerd worden en doeltreffend zijn.

De biotherapieën vertegenwoordigen een enorme vooruitgang voor de behandeling van ontstekingsreuma, maar bij sommige patiënten leiden ze niet tot enige verbetering. Vandaar de noodzaak om verder te investeren in het onderzoek.

Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste
16/10/2007
Perscommuniqué van de Fondation Arthritis, september 2007; preventiecampagne van de Association française des polyarthritiques, oktober 2007.

• Stuur dit artikel naar een vriend
• Print dit artikel
• Schrijf je in op de nieuwsbrief