Poetsen is goed, poetsen én tandsteen verwijderen is beter

De gezondheid van het tandvlees of meer bepaald het paradontium (de weefsels die om de tanden en kiezen liggen) is cruciaal voor de gezondheid van de tanden. Een goede mond- en tandhygiëne volstaat niet. Tandsteen (laten) verwijderen is voor heel wat mensen een noodzaak.

• Tandplaque tast het paradontium aan
• Ontstekingsgevaar
• Twee strategieën om paradontale aandoeningen te bestrijden
• Parodontitis en risicofactoren

Tandplaque tast het paradontium aan

Paradontium is een ander woord voor het geheel van de weefsels die om de tanden en kiezen liggen en die alles 'op zijn plaats' houden. Maar ook het parodontium wordt aangevallen door bacteriën en mogelijk ook virussen of schimmels. Een teveel aan kiemen of virulente kiemen kunnen paradontale aandoeningen veroorzaken.
In de mond hebben bacteriën de neiging om zich te organiseren in een 'biofilm': ze ontwikkelen zich in een matrix van eiwitten waardoor ze erg resistent zijn en ontsmettingsmiddelen en antibiotica ze niet meer kunnen raken om ze te vernietigen. De biofilm zorgt ervoor dat de bacteriën kunnen overleven in een vijandig milieu zoals de mond. Zo ontstaat tandplaque.

Ontstekingsgevaar

In de mond kunnen bacteriën en andere kiemen voor ontstekingen zorgen die gepaard gaan met rood tandvlees, bloedingen (spontaan of na het poetsen), gezwollen tandvlees en zelfs pijn.
Op termijn kunnen ontstekingen het paradontium gedeeltelijk of geheel vernietigen en ook de tanden als het bot aangetast is.
Daar bovenop kunnen ruimtes of 'pockets' ontstaan tussen het tandvlees en de tand die het gevolg zijn van loszittend tandvlees en een ideaal reservoir zijn voor microben.

Voor tandartsen zijn 'pockets' het meest significante probleem van parodontitis. Maar voor leken is bloedend tandvlees hét alarmsymptoom dat een bezoek aan de tandarts vereist.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 08/07/2008

Bronnen: Persdossier van de Société française de parodontologie et d'implantologie orale (www.sfparo.org), juni 2008.