Overgewicht en incontinentie komen vaak samen voor

Mensen met overgewicht lopen meer risico om een urine-incontinentie te ontwikkelen. Het kan dus belangrijk zijn even stil te staan bij de verbanden tussen beide aandoeningen, alsook bij hun consequenties voor de medische behandelingen.

• Overgewicht en urine-incontinentie
• Leidt gewichtsverlies tot enige verbetering voor incontinentiepatiënten?
• Is overgewicht nadelig voor het slagen van een chirurgische behandeling van incontinentie?

Overgewicht en urine-incontinentie

Wereldwijd merken we dat er steeds meer mensen zijn met overgewicht. Dit overgewicht maakt ziekten erger, kan zelfs een aantal ziekten veroorzaken en verhoogt het sterfterisico in vergelijking met mensen met een normaal gewicht: we denken hier bijvoorbeeld aan cardiovasculaire en ademhalingsproblemen, diabetes, kankers, enz. Overgewicht kan ook de oorzaak zijn van aandoeningen met ernstige functionele gevolgen zoals artrose, spataders, gastro-oesofageale reflux en urogenitale aandoeningen (zwangerschapscomplicaties, onvruchtbaarheid, verzakking van organen, urinaire en anale incontinentie).

Wat het verband betreft tussen overgewicht en incontinentie, moet men weten dat in het geval van zeer zware obesitas (Body Mass Index groter dan 40), het risico op incontinentie zesmaal groter is. Niet verbazingwekkend vermits obesitas de druk in de buik en de blaas verhoogt, de spieren van de blaas aantast, afwijkingen van de bekkenbodem bevordert, enz. Deze gegevens worden bevestigd door het feit dat mensen met veel overgewicht er dikwijls over klagen dat ze vaak moeten plassen en later dat ze urine-incontinent geworden zijn.
We kunnen ons de vraag stellen of de behandeling van obesitas tot een oplossing leidt voor mensen die te maken hebben met urine-incontinentie. En nog een vraag: heeft obesitas een gunstig of ongunstig effect op de behandelingen tegen incontinentie? We beschikken over onderzoeksresultaten die interessante gegevens opleveren.

Leidt gewichtsverlies tot enige verbetering voor incontinentiepatiënten?

In een eerste geval zorgt een hypocalorisch dieet (800 kcal) effectief voor gewichtsverlies met een verbetering van het incontinentieprobleem. Dit voordeel, dat goed zichtbaar is na 3 tot 6 maanden diëten, heeft de neiging om op lange termijn (meer dan 18 maanden) te verdwijnen.
De chirurgische behandeling van obesitas (plaatsen van een maagring, enkel aangewezen in geval van zware obesitas) geeft resultaten die duurzamer zijn en waarbij sprake is van een verbetering van alle parameters: inspanningsincontinentie, gemengde incontinentie, aantal incidenten van urineverlies… Het incontinentiegehalte van de patiënten bedroeg 67% voor de ingreep, 41% 6 maanden na de ingreep en 37% na 1 jaar.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 19/01/2009

Bronnen: "Le Quotidien du médecin", 8 januari 2009.