Overgewicht: de kwellingen van de verleiding

New-Yorkse onderzoekers hebben zopas aangetoond dat het zien van voedsel volstaat om het hersencircuit van het zinnelijk genot te stimuleren. Volgens hem zou de overvloed aan informatie over voedsel het eetgedrag verstoren en zo gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor de toenemende incidentie van zwaarlijvigheid in de Westerse landen.

• De oorzaken van de slechte gewoonte opsporen
• Een kwestie van overleven

De oorzaken van de slechte gewoonte opsporen

Overgewicht komt vandaag de dag alsmaar meer voor. Als er voedsel in overvloed is, is de verleiding uiteraard groot. Maar waarom is dat eigenlijk het geval? Net zoals roken, alcohol en seksueel genot stimuleert voedsel ons hersencircuit van het zinnelijk genot. Wat gebeurt er als we voedsel zien?Een groep van het Brookhaven National Laboratory heeft dat recent onderzocht bij 10 nuchtere vrijwilligers met een normaal gewicht. Als de proefpersonen een smakelijk gerecht zagen zonder het te kunnen opeten, steeg de hoeveelheid dopamine, een neurotransmitter, in een bepaalde zone van de hersenen. Dopamine is een scheikundige boodschapper die de neuronen (zenuwcellen) die een rol spelen in het circuit van het zinnelijk genot, kan activeren.

Een kwestie van overleven

De onderzoekers veronderstellen dan ook dat het zien van voedsel ons ertoe kan aanzetten het voedsel daadwerkelijk te nuttigen.Volgens hen werd dat gedrag tijdens de evolutie van de mens geselecteerd: dit gedrag dat de mens ertoe aanzette voedsel te nuttigen als het beschikbaar was, was immers goed voor het voortbestaan van de mensheid.Maar nu moeten we niet meer zoeken naar voedsel, nu worden we overstelpt met informatie over voeding. De hersenen secreteren dus te veel dopamine zodat we geen onderscheid meer kunnen maken tussen behoefte aan eten (honger) en zin om te eten (trek).

Volgens Nora Volkow en medewerkers zou dit mechanisme het toenemend probleem van zwaarlijvigheid in de Westerse landen gedeeltelijk kunnen verklaren.

Artikel gepubliceerd door Aanpassing: Pierre Dewaele op 24/06/2002

Bronnen: Agnès Lara Volkow N. et al., Synapse 2002; 44(3): 175-180.