Overgewicht bij kinderen: fruitsap 1 - frisdrank 0 !

De rol die gesuikerde dranken spelen in de ontwikkeling van overgewicht bij kinderen is een spoor dat zeer ernstig gevolgd wordt door talrijke voedingsdeskundigen. Volgens Amerikaanse onderzoekers zouden de fruitsappen '100% puur sap' echter niet over dezelfde kam mogen geschoren worden als andere frisdranken.

• Ongelooflijke cijfers voor gesuikerde dranken made in USA
• Een specifieke rol voor de frisdranken?
• Fruitsappen ten onrechte in verdenking gebracht
• Geen invloed op de melkconsumptie

Men stelt tegenwoordig vast dat de stijging van het aantal gevallen van overgewicht, obesitas en diabetes type 2 in Europa sterk lijkt op de evolutie die tien jaar geleden merkbaar was in de Verenigde Staten. Sommige voedingsgewoonten, in het bijzonder de consumptie van gesuikerde dranken, komen vaak voor in een milieu waar zwaarlijvigheid veel voorkomt. Dit standpunt werd reeds in 2004 ingenomen door de Amerikaanse Academie voor Kindergeneeskunde.

Ongelooflijke cijfers voor gesuikerde dranken made in USA

In het land van Uncle Sam, is de consumptie van gesuikerde dranken met 300% toegenomen, vergeleken met 20 jaar geleden. De gemiddelde consumptievolumes stegen van 195 ml in 1950 tot 360 ml in 1960 en... 600 ml in 1990. Alle soorten gesuikerde dranken (op basis van fruit, limonade, fruitsap, enz.) zijn bij kinderen verantwoordelijk voor de grootste aanvoer van toegevoegde suikers binnen de suikerconsumptie.

56 tot 85% van de schoolplichtige kinderen drinkt dagelijks minstens één gesuikerde frisdrank en 20% drinkt er 4 en soms zelfs meer. Bedenk daarbij dat elk blikje frisdrank het equivalent bevat van 10 suikerklontjes, 150 kcal dus! Deze energieaanvoer is bijgevolg aanzienlijk (200 tot 700 kcal per dag!) en komt bovenop de energieaanvoer van de gewone maaltijden.

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 29/05/2007

Bronnen: Agence française de Sécurité Sanitaire des Aliments, 2004; National Health and Nutrition Examination Study, 2007.