Wat moet u weten over aambeien?

Aambeien of hemorroïden zijn plaatselijke verwijdingen van de aders, die zich in de wand van het onderste deel van de endeldarm en de anus bevinden.

1. Inleiding

Men onderscheidt inwendige aambeien (van buiten niet zichtbaar) en uitwendige, die uit de anus puilen als blauwrode knobbels, erwt- of nootgroot. De streek rond anus en onderste deel van de endeldarm is buitengewoon rijk aan aders, die het zuurstofarme bloed afvoeren naar hoger gelegen grotere vaten.

Aambeien kunnen week of - als ze stolsels bevatten - hard en vaak zeer pijnlijk zijn. Sommige mensen hebben aanleg voor het ontstaan van aambeien, maar dit wordt ook bevorderd door een belemmerde afvoer, bijvoorbeeld chronische verstopping (obstipatie of constipatie), persen, zittende levenswijze, zwangerschap, vochtophoping of gezwelgroei in de buik, of onvoldoende steun van de dunne aderwanden.

Bij zwangerschap is de aderlijke afvoer van bloed vaak belemmerd door de vrucht in de bekken- en buikholte. Daardoor ontstaat druk op de grote afvoerende aders, het bloed stroomt langzamer hetgeen gemakkelijk kan leiden tot een belemmering van de afvoer van aderlijk bloed.

Vaak krijgen vrouwen voor het eerst last van aambeien in de zwangerschap.

Aambeien kunnen bestaan zonder enige klacht te veroorzaken (zogenoemde blinde aambeien), maar ook zeer hinderlijk zijn. Er vormen zich blauwachtige bloedvatknobbels om de anus en in het onderste deel van de endeldarm. Vooral tijdens de ontlasting kunnen de verschijnselen in ernst toenemen, wat tot ‘inhouden’ van ontlasting en (dus) verstopping leidt. Chronische aambeien zijn niet zozeer gevaarlijk, maar buitengewoon hinderlijk en onaangenaam.

2. Verschijnselen

De bekendste verschijnselen zijn:

• brandende of krampende pijn in de anus, verergerend bij zitten en ontlasting;

• aanhoudende, hinderlijke jeuk;

• soms hevige) bloeding tijdens of vlak na ontlasting;

• de uitpuilende zwelling kan ingeklemd raken, wat zeer pijnlijk is en soms leidt tot bloedpropvorming (trombosering) van bloed daarin. Ook zonder inklemming kan trombose in aan aambei ontstaan.

Sommige patiënten hebben als enige klacht hardnekkige jeuk bij de anus. Dit leidt tot krabben, waardoor beschadigingen optreden. 's Nachts in de warmte is de jeuk vaak het hevigst. Op den duur kan een chronische prikkelingstoestand van de huid rond de anOs ontstaan. De huid krijgt hier dan soms een vuurrood en eczeemachtig aspect.

Jeuk is altijd een verschijnsel waarvan de oorzaak moet worden opgespoord. Jeuk in dit gebied kan een ziekteverschijnsel zijn van een inwendige aandoening of geestelijke stoornis. Bij kinderen (bij wie aambeien in de regel niet voorkomen) moet vooral worden gezocht naar wormen (in het bijzonder aarsmaden).

1 2

18/02/2003
Medica Press

• Stuur dit artikel naar een vriend
• Print dit artikel
• Schrijf je in op de nieuwsbrief