Osteopathie: voor of tegen?

Heel wat sporters zweren nog alleen bij osteopathie, want dat zou de enige methode zijn die hen van hun gewrichtspijn kan afhelpen. De medische wereld is echter meestal veel sceptischer!

• Boven het gewoel
• Wie doet een goede zaak met het gelijkspel?

Osteopathie is vandaag niet meer weg te denken uit het therapeutische arsenaal waaruit sporters kunnen putten. Aan sommige osteopaten worden in dat verband magische eigenschappen toegeschreven. De grootste sterren kloppen bij hen aan om hun prestaties op te vijzelen. Ex-doelman Michel Preud'homme bijvoorbeeld liet zich steevast na elke match "kraken", en hij is lang niet de enige die daar enthousiast over doet. Uiteraard vormt dit voor de wetenschap nog geen hard bewijs van de deugdelijkheid van deze methode. We krijgen hier een eerste scheidingslijn, binnen de medische wereld zelf, tussen voor- en tegenstanders van osteopathie. Vervolgens tekent zich een tweede spanningsveld af tussen de klassieke artsen, die hun privileges willen behouden, en de paramedische beroepen, die meer vrijheid eisen om hun vak te beoefenen. Op die manier wordt het moeilijk om door de bomen het bos nog te zien!

Boven het gewoel

Maar laten we even wat afstand nemen en objectief de redenen van dit succes proberen te vatten. Dan valt meteen op dat de osteopathie, net als alle zogenaamde parallelle of alternatieve geneeswijzen trouwens, bloeit daar waar de allopathie moet passen. Want wat krijgt een patiënt die klaagt over rugpijn, vandaag aangeboden? Ontstekingsremmers die zijn maag ontregelen, spierontspanners die hem suf maken of, erger nog, cortisone, die botdemineralisatie en vochtretentie veroorzaakt. Vandaar de aantrekkingskracht van de osteopathie: ze belooft dezelfde verlichting, maar dan zonder de ongemakken. Maar kan ze haar beloften ook waarmaken? Enkele jaren geleden probeerden Amerikaanse onderzoekers de doeltreffendheid van beide technieken te vergelijken. Ze voerden daarvoor een studie uit bij 178 patiënten: de ene helft werd behandeld met osteopathie, de andere helft met de traditionele behandelingen. Elke patiënt moest de evolutie van zijn toestand noteren op een pijnschaal en een reeks gesofistikeerde tests ondergaan. De resultaten kunnen we samenvatten in één zin: "Er is statistisch gezien geen enkel verschil tussen de twee groepen". Gelijkspel dus! Betekent dat ook dat we over geen enkel beoordelingscriterium beschikken? Niet echt. Want voor hetzelfde resultaat biedt osteopathie het voordeel dat de behandelde patiënten geen enkel geneesmiddel hoeven te slikken.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 09/08/2004 - 23:00

Bronnen: Gunnar J, Anderson M.D., Tracy Lucente M.P.H., Andrew M., Davis M.D., M.P.H., Robert E. Kappler D.O., James A., Lipton D.O., Sue Leurgans Ph. D. "A comparison of osteopathic spinal manipulation with standard care for patients with low?back pain" The New England Journal of Medicine 1426?1431. November 4 1999.