Opgepast voor teken!

Teken kunnen bepaalde ziekten overdragen op mens en dier, onder meer de ziekte van Lyme, die gevaarlijk kan zijn en moeilijk op te sporen is.

• Het aantal gevallen neemt nog steeds toe
• Waar riskeert u gebeten te worden?
• Hoe tekenbeten te voorkomen?
• Hoe een teek te verwijderen?

Het aantal gevallen neemt nog steeds toe

Het aantal gevallen van de ziekte van Lyme neemt sinds jaren voortdurend toe in België: van 42 in 1991 tot 1.400 in 2000. De teek is een spinachtige parasiet ter grootte van een speldenkop, die zich met de mond vasthecht aan de huid van zijn "gastheer" om zijn bloed te zuigen, want hij heeft bloed nodig voor zijn ontwikkeling en voortplanting. Teken houden een winterslaap en zijn het actiefst vanaf maart. Bij droge, hete zomers "nemen ze gas terug", om te kunnen overleven, en daalt het besmettingsrisico. Bij vochtige, hete zomers daarentegen blijft de tekenpopulatie actief en volgt er een tweede activiteitspiek.

Waar riskeert u gebeten te worden?

Bossen, velden en groenruimten in de steden zijn de geliefkoosde plaatsen van teken. Zodra ze zich op ons hebben vastgezet, kruipen ze naar een warme en vochtige plek van ons lichaam, daar waar de huid het dunst is (oksels, knieplooien, liesplooien, nek en haarwortels). Wanneer de teek drager is van de zogenaamde Borrelia-bacterie (in 15 tot 23 % van de gevallen), is er gevaar voor besmetting met de ziekte van Lyme (genoemd naar een stadje in Connecticut waar in de jaren 70 een epidemie uitbrak). Deze bacterie behoort tot dezelfde familie als syfilis. Ze kan lange tijd in het lichaam blijven en tal van vaak weinig specifieke symptomen veroorzaken, wat de diagnose bemoeilijkt. De ziekte van Lyme treft namelijk zowel de huid, het hart als het zenuwstelsel, en soms ook de ogen, de nieren en de lever. Ze uit zich vaak door een rode plaque op de huid die langzaam toeneemt en pijnloos is, maar ook door andere symptomen, zoals hoofdpijn, pijn in armen of benen, koorts, … In een eerste stadium bestaat de behandeling uit antibiotica, maar bij een laattijdige diagnose is niet altijd volledig herstel mogelijk.

Artikel gepubliceerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 15/07/2003

Bronnen: Communiqué van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen, in samenwerking met de firma Jaico, van 6 juni 2003.