Ontstekingsremmers: ja, maar...

Ontstekingsremmers zijn zeer waardevolle geneesmiddelen, maar ze hebben wel zware bijwerkingen voor het spijsverteringsstelsel, vooral bij risicopersonen en 65-plussers. Gelukkig bestaan er preventieve maatregelen.

• Welke preventiemaatregelen zijn er mogelijk?

Ontstekingsremmers zijn zeer doeltreffend en worden op grote schaal gebruikt, onder meer in de reumatologie. Helaas hebben ze vaak ernstige en zelfs dodelijke bijwerkingen, vooral voor het spijsverteringsstelsel: zuurbranden, maagzweren en maag-darmbloedingen. Naar schatting 30 % van de patiënten die langer dan drie maanden niet-selectieve ontstekingsremmers nemen, krijgt een maag- of duodenumzweer, en bij ongeveer 1,3 % doet zich een levensgevaarlijke complicatie voor (maag-darmbloeding of perforatie). Die gegevens bewijzen hoe belangrijk het is om de risicopersonen op te sporen, om hun preventieve oplossingen te kunnen aanbieden.

In de jaren 80 zijn over dit onderwerp grootschalige studies uitgevoerd. We citeren onder meer de "Aramis"-studie, waarbij 40.000 reumapatiënten - waarvan er 17.000 ontstekingsremmers namen - gedurende 25 jaar gevolgd werden. Daaruit bleek dat sommige patiënten meer risico's lopen op bijwerkingen door ontstekingsremmers. Het gaat meer bepaald om 65-plussers (met de leeftijd verzwakt de weerstand van het maagslijmvlies) en personen met antecedenten van maag- darmzweren of -bloedingen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 06/04/2004

Bronnen: Aramis-studie (Arthritis, Rheumatism, and Aging medical information System), 1980.