Onhandigheid of dyspraxie?

Dyspraxie is een vaak miskende ontwikkelingsstoornis die bij kinderen ernstige moeilijkheden veroorzaakt in alles wat te maken heeft met de fijne motoriek: schrijven, handvaardigheden, aankleden enz. Hoe kan je deze stoornis herkennen, en vooral, hoe moet je reageren?

• Dyspraxie: de symptomen
• Wat is dyspraxie?
• Een kind met dispraxie is onhandig, maar is dat erg?
• Waarom dyspraxie opsporen?

Dyspraxie: de symptomen

Benjamin is een zeer onhandig kind. Hij valt vaak, stoot zich, en het duurt uren voor hij zich heeft aangekleed. Hij heeft het moeilijk om een schaar te hanteren en alles wat hij doet lijkt knoeiwerk zoals zijn tekeningen en zijn handwerk… Benjamin heeft dyspraxie. Wat betekent dit precies? Hervé Glasel*, neuropsycholoog en specialist in de ontwikkeling van kinderen en adolescenten geeft tekst en uitleg.

Wat is dyspraxie?

dyspraxie is een ontwikkelingsstoornis die zich manifesteert door moeilijkheden om gedrag aan te leren dat normaal aanwezig is bij elke persoon van dezelfde leeftijd: de fijne motoriek, precieze handelingen. Ondanks het feit dat de persoon heel goed begrijpt wat hij moet doen, slagen zijn hersenen er niet in het lichaam op een gecoördineerde manier de handeling te laten uitvoeren.

U moet weten dat een gebaar uit een opeenvolging van geprogrammeerde bewegingen bestaat. Iedereen moet dat gebaar leren en integreren in het mentale repertorium, op een bijna automatische manier. De hersenen van een kind met dyspraxie komen niet toe aan die etappe. Om zich te kleden moeten ze denken: "Ik begin met mijn kleren in de juiste volgorde aan te trekken, ik steek mijn hoofd door de halsopening van de trui, vervolgens steek ik een hand in de mouw… " Voor het kind is het alsof het elke morgen voor de eerste maal dit gebaar moet stellen, terwijl anderen het kunnen doen zonder erbij na te denken. Gevolg is dat het kind traag is in verschillende domeinen, zelfs als het een normaal intelligentiepeil heeft.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 21/10/2008