Onhandigheid of dyspraxie?

Een kind met dispraxie is onhandig, maar is dat erg?

De handeling die een cruciaal probleem kan stellen is het schrijven. Dit aspect van dyspraxie noemt men dysgrafie. Het resultaat is dat Benjamin schitterend presteert in gesproken taal met een aanzienlijke abstraherende capaciteit, maar zich niet goed kan uitdrukken in geschreven taal omwille van die barrière in de fysieke handeling.

Waarom dyspraxie opsporen?

Omdat het beter is het probleem te onderkennen en om een kind niet te overladen met verwijten want het kind is de eerste die het probleem ervaart zonder het te begrijpen. Het is ook nuttig om consequent te kunnen reageren. In feite kan een kind met dyspraxie geen automatismen aanleren door het te doen. Zijn hersenen hebben die capaciteit niet. Een kind uren laten schrijven doet het kind alleen maar afzien en van vorderingen zal er geen sprake zijn.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 21/10/2008