Omega 3, omega 6: een kwestie van evenwicht

De essentiële vetzuren van de omega-familie zijn de huidige sterren in de voedingsleer en de meeste mensen hebben er al van gehoord. Wat minder bekend is, is dat ze in een evenwichtige verhouding moeten worden ingenomen. Een woordje uitleg.

• Morgen iedereen dik?
• En hoe zit het bij de sportlui?
• Koolzaad de grote winnaar

Morgen iedereen dik?

Professor Pierre Weill van de Franse universiteit in Rennes en auteur van het recent door de uitgeverij Plon uitgegeven boek "Tous gros demain?" (Morgen iedereen dik?) zweert bij een evenwichtige verhouding van de meervoudig onverzadigde vetzuren van de omega-familie in onze voeding. Hij illustreert uitvoerig dat producten op basis van omega 6 ontstekingen in de hand werken, terwijl producten met omega 3 net het omgekeerde effect hebben. De vetzuren spelen bovendien een belangrijke rol in de ontwikkeling van adipocyten (de cellen die de ophoping van vetten regelen). Terwijl omega 3 de vermeerdering ervan afremt, bevordert omega 6 ze net. Allebei de vetzuren zijn nodig voor een goede werking van ons lichaam, maar ze moeten worden ingenomen in een verhouding van ongeveer 3 tot 5 omega 6 voor één omega 3. En daar loopt het helemaal fout. Het evenwicht tussen beide vetzuren in onze voeding zou volledig zoek zijn en er zijn zelfs aanwijzingen dat een overmatig gebruik van omega 6 de voornaamste oorzaak van obesitas is.

En hoe zit het bij de sportlui?

Dankzij de zeer geavanceerde bloedonderzoeken van vandaag zou het gehalte van omega 3 en omega 6 kunnen worden opgesteld door, via analyse van de samenstelling van de membranen van de witte bloedcellen, het lipidengehalte van de mensen te bepalen. In Frankrijk hebben heel wat topsporters dit type tests ondergaan. De conclusies lopen zeer gelijk ongeacht de disciplines.
Ze zijn erg alarmerend en kunnen zonder risico geëxtrapoleerd worden op België. In een steekproef van bijna 120 atleten die sinds 2005 zijn getest in disciplines zoals triatlon, zwemmen, voetbal of rugby werd bij meer dan 80% een duidelijk onvoldoende gehalte aan omega 3 en een onredelijk hoog gehalte aan omega 6 (arachidonzuur) vastgesteld. De wanverhouding was het grootst bij rugbyspelers. Dit uit zich in chronische blessures en een grotere vatbaarheid voor ziektes.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 24/09/2007 - 23:00