Omega 3 en omega 6: een subtiel evenwicht

Iedereen heeft het over omega 3, de waardevolle vetzuren die we tekortkomen en waarvan de effecten zo heilzaam zijn voor de gezondheid. Het volstaat nochtans niet de aanvoer van omega 3 te verhogen om te genieten van de voordelen ervan. Hoe komt dat en hoe moeten we het dan aanpakken?

• Omega 3 en omega 6, essentiële meervoudig onverzadigde vetzuren
• Omega 3 en omega 6 maken gebruik van hetzelfde enzym
• Moderne voeding te rijk aan omega 6 en te arm aan omega 3

Omega 3 en omega 6, essentiële meervoudig onverzadigde vetzuren

Omega 3 en omega 6 zijn essentiële meervoudig onverzadigde vetzuren, wat betekent dat ze onontbeerlijk zijn voor ons lichaam. Ze moeten via onze voeding aangevoerd worden, aangezien ons lichaam ze niet zelf kan produceren.
Als we de onschatbare voordelen van omega 3-vetzuren aanprijzen, betekent dat niet dat omega 6-vetzuren slecht zouden zijn voor de gezondheid. We gebruiken gewoon te weinig omega 3, terwijl onze consumptie van omega 6 veel te hoog ligt.

Omega 3 en omega 6 maken gebruik van hetzelfde enzym

Een goed evenwicht tussen deze twee soorten meervoudig onverzadigde vetzuren is uiterst belangrijk, aangezien hetzelfde enzym gebruikt wordt om ze om te zetten tot werkzame stoffen. Omega 3-vetzuren worden bijvoorbeeld gebruikt voor de opbouw van celmembranen. Met een verhouding omega 3 / omega 6 van 1/4, is hetzelfde enzym in staat zowel omega 3 als omega 6 om te zetten.
Als het onevenwicht daarentegen toeneemt om bijvoorbeeld 1/10 te bereiken, zal het enzym uitsluitend gebruikt worden om omega 6-vetzuren, de talrijkste, om te zetten, en dat ten nadele van de minder talrijke omega 3-vetzuren. Het gevolg is dat de aanvoer van omega 3 ontoereikend is, maar ook dat de weinige omega 3-vetzuren die aangevoerd worden niet eens gebruikt worden door het lichaam, omdat het enzym zijn werk niet naar behoren kan uitvoeren. Deze situatie maken velen onder ons nu mee, vermits onze verhouding omega 3 / omega 6 1/15 bedraagt. Bij sommigen is dat zelfs 1/40.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 19/04/2010

Bronnen: Institut Moncey (gezondheidspreventie)