Obesitas: de rol van intestinale bacteriën

De intestinale darmflora zijn essentieel voor de spijsvertering. De miljarden bacteriën waaruit ze bestaan nemen actief deel aan de afbraak van voedingsmiddelen. Onderzoekers hebben zopas aangetoond dat de bacteriën verhoudingsgewijs niet dezelfde zijn bij mensen met obesitas in vergelijking met mensen die slank zijn.

• Verschillende factoren hebben een invloed op obesitas
• Obesitas en intestinale bacteriën
• Bacteriën en calorieën

Verschillende factoren hebben een invloed op obesitas

De genetica speelt een essentiële rol bij de determinatie van het lichaamsgewicht, dat is een feit. Maar de erfelijkheid alleen kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor de onrustwekkende toename van het aantal gevallen van obesitas in het westen de afgelopen twintig jaar. Feit is ook dat voedingsgewoonten daarbij een rol spelen, net zoals de overvloed aan heel calorierijke, goedkope voedingsmiddelen. Het toenemend gebrek aan lichaamsbeweging speelt eveneens een belangrijke rol. En nu hebben onderzoekers een nieuwe factor ontdekt die de ontwikkeling van obesitas kan beïnvloeden: de samenstelling van de bacteriën die zich in het spijsverteringskanaal bevinden.

Obesitas en intestinale bacteriën

De samenstelling van de bacteriële flora van proefpersonen werd bepaald en daarna maakten de onderzoekers een vergelijking van de samenstelling bij slanke en obese mensen. Na een analyse bij muizen, werd het onderzoek uitgevoerd bij mensen.
Het spijsverteringskanaal bevat miljarden bacteriën die actief betrokken zijn bij de spijsvertering en meer bepaald bij de afbraak van voedingsmiddelen. Binnen die
intestinale flora werden de twee belangrijkste microbenpopulaties geïdentificeerd, de Firmicutes et Bacteroidetes.
Zowel bij de muis als bij de mens is het aandeel van Bacteroidetes groter dan dat van de Firmicutes bij de meest magere mensen en is het aandeel van de Firmicutes predominant bij mensen met obesitas.
Het verschil wordt kleiner in geval van gewichtsverlies. Mensen met obesitas die op een jaar tijd gewicht verloren, hebben een aandeel van Firmicutes dat dichter in de buurt ligt van dat van magere mensen.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache op 09/01/2007

Bronnen: Lay R.E. et coll., Nature, 444: 1022-3, 2006; Turnbaugh P.J. et coll., 444: 1027-31, 2006.