Nog een voordeel van de fiets!

Fietsen maakt het mogelijk langdurige inspanningen te leveren met een intensiteit die precies overeenkomt met een maximale vetoxidatie. Met andere woorden: fietsen doet vermageren!

• Fietsen en gewichtsverlies: weinig studiemateriaal
• Overgewicht: moedig jongeren aan om te fietsen
• Het gewicht op de weegschaal zegt niet alles...

Fietsen en gewichtsverlies: weinig studiemateriaal

In tegenstelling tot hardlopen, heeft fietsen tot nu toe weinig onderzoekers geïnspireerd wanneer het erom gaat de impact van deze sportactiviteit op overgewicht en gewichtsverlies te meten. Het is wel zo dat het calorieverbruik van hardlopers relatief eenvoudig te berekenen is: voor elke afgelegde kilometer wordt één calorie verbruikt per kilo lichaamsgewicht. We kunnen hier meteen aan toevoegen dat talrijke onderzoekers ook verstokte lopers zijn!

Overgewicht: moedig jongeren aan om te fietsen

Vorig jaar heeft een team Tunesische onderzoekers het anders aangepakt. Er werd een onderzoek gevoerd bij drie groepen jongeren met overgewicht (42% vetmassa). De leeftijd is belangrijk! Eerder wetenschappelijk onderzoek toont inderdaad aan dat hoe vroeger sprake is van obesitas, des te meer risico men loopt om de klassieke ziekten die verband houden met overgewicht te ontwikkelen: diabetes, cardiovasculaire ziekten, artrose, kanker. Het onderzoek van het Tunesische team bestond uit het voorschrijven van fietssessies aan een eerste groep van 18 jongeren, met de bedoeling het gewichtsverlies te vergelijken met een tweede groep van eveneens 18 jongeren, die zich moesten houden aan een streng hypocalorisch dieet (500 calorieën minder dan gewoonlijk). Een derde even grote groep moest het dieet combineren met de fietssessies. Deze trainingen bestonden, zowel voor de eerste als de derde groep, uit vier wekelijkse sessies van telkens 90 minuten fietsen met een gematigde intensiteit. Het onderzoek duurde twee maanden en bestond dus uit 32 sessies per persoon, wat dus overeenkomt met 48 uur fietsen.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van Denis Riché op 19/04/2010

Bronnen: Ben Ounis O., Elloumi M. & Coll (2009): Science & Sports, 24: 178-85.