Nieuws over diabetes van het type 1

Het is nieuw maar tegelijk ook heel oud: een studie namelijk uitgevoerd bij mensen die al meer dan vijftig met diabetes van het type 1 leven. En er zijn verrassende lessen  uit te trekken…

• Diabetes en complicaties
• Mensen met diabetes van het type 1 die zonder complicaties leven
• Hoe valt het ontbreken van complicaties bij sommige diabetici te verklaren?
• Welke lessen kunnen we uit deze studie trekken?

Diabetes en complicaties

De studie (1) ging concreet over de complicaties van diabetes. Die komen voort van de te hoge bloedsuikerspiegel (hyperglykemie), een gevolg van diabetes waardoor de bloedvaten worden aangetast. Normaal voorzien de bloedvaten alle organen van zuurstof en voedingsstoffen, maar bij diabetici kunnen ze hun werk niet meer naar behoren doen, en dat leidt tot heel wat complicaties. De onderzoekers hebben in deze studie op de zwaarste gefocust:

• Cardiovasculaire aandoeningen,
• Gezichtsproblemen (vooral van het netvlies) die tot blindheid kunnen leiden,
• Zenuwaandoeningen die abnormale of pijnlijke sensaties veroorzaken,
• Aantasting van de nieren die uitmondt in nierfalen.

De complicaties van diabetes komen zowel voor bij het type 1 als bij het type 2, maar aangezien het type 1 meestal vroeger wordt vastgesteld, leven patiënten er soms tientallen jaren mee.

Mensen met diabetes van het type 1 die zonder complicaties leven

De complicaties van diabetes treden in de loop der jaren op, geleidelijk aan dus. Het lijkt dan ook logisch dat mensen die de ziekte al sinds hun kindertijd hebben er heel veel last van hebben. Toch bleek uit het onderzoek dat van de 351 mensen die al meer dan vijftig jaar diabetes van het type 1 hebben, een vrij groot aantal geen complicaties heeft:

• 86,9% heeft geen nierproblemen,
• 51,5% heeft geen cardiovasculaire aandoeningen,
• 42,6% heeft geen gezichtstoornissen,
• 39,4% heeft geen zenuwaandoeningen.

Artikel gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 13/02/2012

Bronnen: (1) Sun, J.K., Diabetes Care 34:968-974, 2011