Nieuwigheden in de pijnbestrijding bij volwassenen

Het aanschijn van pijn verandert, de mentaliteit ook. We hebben nu een veel beter inzicht gekregen in de pijnmechanismen en ook werden belangrijke therapeutische aanwinsten geboekt. We beschikken nu over relatief betrouwbare methoden om pijn te evalueren. En het onderzoek zal wellicht uitlopen op verdere therapeutische verbeteringen.

• Pijn is een ziekte op zich
• Het overheidsplan voor pijnbestrijding
• Een begin van oplossing
• Veel ziekten zijn pijnlijk
• Hoe kan de pijn worden bestreden?
• Aanbevelingen van de WGO
• Morfine blijft het referentieproduct voor de behandeling van hevige pijn
• Een breder therapeutisch arsenaal
• En in de toekomst?

Pijn is een ziekte op zich

De behandeling van pijn werd lange tijd wat stiefmoederlijk benaderd, maar stilaan blijkt daar verandering in te komen. Onderzoekers en artsen beschouwen pijn nu als een volwaardige aandoening. We hebben nu een veel beter inzicht in de fundamentele mechanismen van de pijn. Er zijn onderzoekscentra en ziekenhuisdiensten die zich volledig wijden aan het onderzoek en de behandeling van pijn.

Het overheidsplan voor pijnbestrijding

België hinkt wat achterop in vergelijking met andere landen zoals Groot-Brittannië, de Verenigde Staten, Scandinavië en Canada, waar men reeds langer beschikt over centra voor de behandeling en de evaluatie van pijn. Van 8 tot 13 oktober 2001 werd in Brussel de eerste Europese week tegen pijn gehouden. Deze week had tot doel een campagne te lanceren om het publiek en de overheid te sensibiliseren en chronische pijn te laten erkennen als een echte ziekte. De behandeling van pijn werd in de Europese landen immers lange tijd verwaarloosd.Op dinsdag 9 oktober in het Europees Parlement bij de lancering van de campagne, die werd voorgezeten door Mevr. Francoise Grossetête, lid van het Europees Parlement en voorzitster van de Intergroep van het Europees Parlement tegen Pijn, waren aanwezig specialisten van de verschillende Europese landen, vertegenwoordigers van de ministeries, instellingen, de Wereldgezondheidsorganisatie, farmaceutische laboratoria, niet-gouvernementele organisaties, gezondheidswerkers en patiëntenverenigingen.De week was bedoeld om een bilan op te maken van de acties die in Europa worden gevoerd tegen pijn, vooral tegen chronische refractaire pijn, en om de erkenning van chronische pijn als een echte ziekte, een echte handicap te promoten.We hebben bij die gelegenheid enkele zwakke punten benadrukt: onvoldoende informatie voor de patiënten, onvoldoende contact tussen hulpverleners en patiënten, onvoldoende preventie van chronische pijn.

Artikel gepubliceerd door Dr. Sylvie Coulomb, bewerkt door Dr. Philippe Burton op 10/11/2001

Bronnen: Le médecin, le malade et la douleur. P. Queneau, G. Ostermann. Masson, 2000