Niet oordelen om beter te evalueren...

We zijn verplicht om te leven met onszelf, met onze persoonlijkheid en ons karakter. Een woonst, een beroep en kleren kan je kiezen, maar dat is niet het geval met de psyche. En die blijkt ons niet altijd of op bepaalde vlakken helemaal niet te bevallen ...

• Inwendige dialoog
• Hoe zichzelf zien?
• Objectief zijn

Inwendige dialoog

Dat maakt dat we de neiging hebben om over onszelf te oordelen en ook om slecht te oordelen. We horen bijvoorbeeld een stemmetje dat zegt: 'Ik ben waardeloos, ik kan niets, ik heb geen energie, ik ben lang niet zo goed als anderen', enz. Het kan gepieker zijn, maar mogelijk gaat het om negatieve gedachten. Dit soort dialogen met zichzelf kan bijzonder schadelijk zijn. We hebben een innerlijke stem, maar ook een innerlijk oor en daardoor winnen die gedachten almaar aan invloed. We kunnen zowel boodschappen verspreiden als ontvangen en dat maakt de invloed van die gedachten nog groter. We horen de oordelen zelf en dat zorgt ervoor dat de negatieve boodschappen nog eens versterkt worden. En dat kan gevaarlijk zijn.

Als men zegt dat men niets waard is dan sluit men zichzelf op. Men stopt zichzelf in een hokje waar men niet meer of moeilijk uitkan. Het is alsof men een etiket op zichzelf kleeft waar men later niet meer van af kan.

Hoe zichzelf zien?

Het gaat er niet om dat men zich verplicht moet voelen om een positief zelfbeeld te hebben. Elk oordeel over de eigen persoon, of het nu heel positief of heel negatief is, is een vorm van beperking, van gevangenisschap. Als u denkt dat u de beste bent, dan sluit u zich net zo goed in, ook al lijkt uw gevangenis een mooie plek te zijn.
Zich vastbijten in een oordeel betekent dat men niet kan veranderen. Het is dus een obstakel op de weg voorwaarts.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, arts-seksuologe op 27/02/2007