Nierkanker: hoe opsporen en voorkomen?

Nierkanker komt vrij zelden voor. Deze kanker is goed voor amper 2 tot 3% van de kankers. De ziekte komt meestal voor bij mensen boven de 50, en meer bij mannen dan bij vrouwen. De tumor wordt meestal toevallig vastgesteld, omdat er geen duidelijke klinische symptomen aan verbonden zijn. Het meest voorkomende teken dat wijst op een mogelijke nierkanker is bloed in de urine.

• De diagnose van nierkanker wordt vaak laattijdig gesteld
• Nierkanker: behandeling via chirurgie en anti-angiogeneseremmers
• Is nierkanker te voorkomen?

De diagnose van nierkanker wordt vaak laattijdig gesteld

Nierkanker kan lange tijd asymptomatisch bestaan. Dat wil zeggen dat de kanker zich sluipend ontwikkelt zonder dat er een bepaalde aanwijzing is. De diagnose wordt daardoor vaak erg laat gesteld en meestal ook toevallig naar aanleiding van een echografie van de buik, een radiografie of een scan, die om een andere reden wordt gemaakt. De kanker wordt zelden vastgesteld voor het 50ste levensjaar. Maar het meest voorkomende alarmsignaal is de aanwezigheid van bloed in de urine.
Soms, maar veel minder vaak, wordt de aandoening gesignaleerd door pijn in de lendenstreek. Koorts, al dan niet gepaard gaand met gewichtsverlies, kan dan een aanwijzing zijn.

Nierkanker: behandeling via chirurgie en anti-angiogeneseremmers

De behandeling is in de eerste plaats chirurgisch en bestaat erin dat de uitgezette nier wordt weggehaald. Soms worden er bijkomend nog klieren weggehaald. De prognose is gunstig als de niertumor gelokaliseerd is, klein is en als er geen uitzaaiingen zijn.
Nierkanker is weinig vatbaar voor chemotherapie en radiotherapie, maar een immunotherapie kan wel geschikt zijn.

Bij recidive (een veel voorkomend risico bij nierkanker) kan men een langdurige stabilisatie van de tumor verkrijgen met de zogeheten angiogene remmers, een heel nieuw type geneesmiddelen. Ze hebben als eigenschap dat ze de groei van de bloedvaten beletten die de tumor voeden. De tumor " verstikt" als het ware en kan niet verder woekeren. Maar het gebruik van deze geneesmiddelen vergt, zoals het merendeel van de nieuwe therapieën, veel knowhow en training van de medische teams.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 20/02/2012
Créé initialement par Dr. Philippe Presles le 03/07/2007