Nep Botox kan u het leven kosten

Men vergeet het wel eens, maar Botox is een concentraat van botuline-toxine, een vergif dat uitgescheiden wordt door een bacterie die de oorzaak is van een ernstige ziekte, botulisme. Dit toxine verlamt de gelaatsspieren waardoor rimpels, vooral fronsrimpels, verzachten. Daarom wordt het gebruikt in de esthetische geneeskunde, maar loopt het dan nooit fout?

• Geen ongelukken met 'echte' Botox
• Valse geneesmiddelen zijn gevaarlijk
• Botulisme is een ernstige ziekte

Geen ongelukken met 'echte' Botox

Het antwoord is nee, er loopt nooit iets ernstigs fout met echte Botox. Er kan wel sprake zijn van niet gewenste gelaatsverlamming, maar die is van voorbijgaande aard.
Maar nooit veroorzaakt Botox botulisme. Het is wel belangrijk dat de injecties toegediend worden door een arts met ervaring terzake.

Valse geneesmiddelen zijn gevaarlijk

Maar het gebruik nep Botox, of botuline-toxine dat afkomstig is uit een illegaal circuit, houdt wel grote risico's in. In Atlanta in de Verenigde Staten, werden vier vermoedelijke gevallen van botulisme vastgesteld, met de gekende klassieke en dramatische symptomen: verlamming van gelaat, ogen en slikbeweging en ademhalingsmoeilijkheden te wijten aan de verlamming van het middenrif. De patiënten moesten in het ziekenhuis worden opgenomen waar ze aan de externe
beademingsmachine moesten. Ze werden behandeld met botuline-anatoxine, het antigif dat in die gevallen aangewezen is.

Intoxicatie met botuline komt gelukkig heel zelden voor en meestal is het te wijten aan het consumeren van voedingsmiddelen die slecht gesteriliseerd werden of industriële voedingsmiddelen die per ongeluk besmet raakten. Botuline-toxine wordt aangemaakt door een bacterie, de clostridium botulinum, die zich ontwikkelt in een anaëroob milieu zoals dat het geval is bij conserven. Normaliter wordt de bacterie vernietigd door warmte en bij het koken.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 31/01/2012
Créé initialement par Dr. Philippe Presles le 04/12/2006

Bronnen: Chertow DS et al. JAMA 2006;296:2476-2479.