Nekklachten

De nek is het achterste gebogen deel van de hals, waarbij de hals zelf omschreven kan worden als het lichaamsdeel dat het hoofd verbindt met de romp.

• Inleiding
• De nek
• Nekpijn
• Stijve nek
• Hernia
• Artrose
• Spiersyndroom

Inleiding

ln een stevige, maar toch buigbare stang, bevindt zich in de hals het bovenste deel van de wervelkolom; zeven stevige, kleine botstukken, die in een licht gebogen stand boven elkaar staan, van elkaar gescheiden door veerkrachtige tussenwervelschijven.In het spraakgebruik worden 'hals' en 'nek' vaak door elkaar gebruikt; men spreekt zowel van halswervelkolom als van nekwervels. De eigenschappen van de nek komt men ook in overdrachtelijke zin in een aantal uitdrukkingen tegen:- dat kan hem de nek breken;- iemand met de nek aanzien;- op zijn nek nemen;- een harde nek hebben.Nekklachten, vooral in de vorm van nekpijn, komen vaak voor. Nekpijn staat, na hoofdpijn en lage rugpijn, op de derde plaats van de pijnklachten bij volwassenen. De psychische verschijnselen die met deze ziektetoestand samengaan, worden nogal eens gekenmerkt door neerslachtigheid en moedeloosheid; hoofdpijn en slapeloosheid zijn veel voorkomende metgezellen.Bij lichamelijk onderzoek vindt de arts vaak aanwijzingen in die zin dat alle bewegingen van het nekgedeelte van de wervelkolom moeite kosten en pijn doen. Anderzijds maakt de soms wat sombere patiënt geen erg zieke indruk. Het voorzichtig betasten van de huid en de nekspieren en het uitoefenen van druk op het onderhuidse weefsel veroorzaken meestal pijnklachten.Er kan een verhoogde spanning in één of meerdere spiergroepen bestaan, maar echte verhardingen ontbreken vaak in de spieren. Wel worden soms in de spier plekken gevonden die anders aanvoelen; men zegt dan dat ze wat rubberachtig aandoen.Deze gebieden zijn vaag begrensd en variëren in omvang van amandel- tot mandarijngroot. Bij onderzoek van deze gebieden, nadat men met een naald een minuscuul stukje spierweefsel heeft weggenomen, worden nooit verschijnselen van een ontsteking gevonden.Dat alledaagse situaties een rol kunnen spelen bij het ontstaan van nekklachten, blijkt uit het volgende. Vrouwen die veel breien hebben nogal eens nekklachten, wat verband schijnt te houden met de houding en de manier waarop men breit. Vrouwen in ons land houden er waarschijnlijk een verkeerde breimethode op na.Buitenlandse vrouwen hebben een 'open' breitechniek, met naar buiten gekeerde armen en pinken. Bij de breimethode die in ons land wordt gebruikt, is de houding meestal 'gesloten'.Dat wil zeggen met de pennen onder de ellebogen geklemd en, al naar gelang van het tempo, met de schouders opgetrokken. Deze houding neigt tot in elkaar gaan zitten en daardoor tot verergering van de nekklachten. Mogelijke oorzakenAls er geen duidelijk letsel of ongeval is geweest, kan de nekpijn worden veroorzaakt door:- een ongewone houding;- een ongewone beweging;Door een langdurig gefixeerde stand van de nek, waarvan de patiënt zich niet bewust is geweest en waarvan hij zich pas naderhand bewust wordt.Voorbeelden van inspannende houdingen bij het werk zijn o.a.:- het schilderen van een plafond;- het boven het hoofd in rekken plaatsen van goederen;- het op de buik liggen met het hoofd omhoog tijdens het lezen of televisiekijken;- het doen van een ongewoon karweitje onder emotionele spanning.

De nek

HalswervelkolomDe wervelkolom is een zeer belangrijk steunorgaan van het menselijk lichaam. Behalve voor de stevigheid van de romp dient dit gedeelte van het skelet voor de aanhechting van onder meer de rugspieren en de bescherming van het ruggenmerg, dat veilig opgesloten ligt binnen het wervelkanaal. De zeven halswervels onderscheiden zich van de andere wervels doordat zij beweeglijker met elkaar verbonden zijn en lichter gebouwd zijn. Het wervellichaam is klein, het wervelgat relatief groot. De dwarse uitsteeksels zijn doorboord, zodat er een kanaaljgevormd wordt voor de wervelslagader, één van de twee paar slagaders die de hersenen van bloed voorzien.De bovenste wervel, de eerste halswervel, heet atlas. Het wervellichaam en het doornuitsteeksel ontbreken bijna geheel. De bovenste twee gewrichtsuitsteeksels zijn veranderd in kleine kommen, waarin de achterhoofdsknobbels van de schedel passen en waardoor het hoofd een ja-knikkende beweging kan maken.De tweede halswervel, de draaier, heeft een tandvormig uitsteeksel op het wervellichaam. Bij het draaien van het hoofd naar links of rechts draait de atlas om dit tandvormig uitsteeksel; de draaier zelf blijft in rust. De tand van de draaier past in een uitholling van het wervellichaam van de atlas.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Bot, Gewricht, Spieren