Nekklachten

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
-A +A

PUB

Hernia

In het nekgebied komt bij het klimmen der jaren achteruitgang (degeneratie) van weefsel voor, zowel van de wervels als van de tussenwervelschijven. Als het de tussenwervelschijf betreft, wordt al snel gesproken van een hernia, dikwijls ten onrechte. Het woord 'hernia' betekent 'breuk' en vaak is er slechts sprake van een geringe uitpuiling van de centrale kern van de tussenwervelschijf. HoofdkenmerkenOm met de zenuw in contact te komen moet de hernia van de tussenwervelschijf in de wervelkanaalopening en in zijwaartse richting uitpuilen. Hernia's worden ingedeeld in weke en harde typen, afhankelijk van het deel van het materiaal van de tussenwervelschijf dat uitpuilt.De weke vorm bestaat in hoofdzaak uit materiaal van de centrale kern, die uit een gelei-achtige massa is opgebouwd. Het harde type bestaat vooral uit vezels van de ring of buitenwand van de schijf, al dan niet voor een deel verkalkt. Verkalking van de ring is een normaal voorkomend verouderingsproces. Het harde type komt het meeste voor.In het halsgebied is er, in tegenstelling tot het lendegebied, mees_-al niet sprake van een plotseling optredende hernia, zoals die wordt gezien na verkeerde bewegingen of tillen. De tussenwervelschijven in het halsgedeelte van de wervelkolom vertonen veeleer achteruitgang in de vorm, hetgeen bekendstaat onder de naam degeneratie.Ouderdom, verkeerde bewegingen en houdingen, letsels en emotionele spanningen hebben altijd een degenererende werking op de structuur en voeding van de tus#enwervelschijf. Uiteindelijk ondergaan in de loop der jaren alle tussenwervelschijven degeneratieve veranderingen van uiteenlopende aard en gradatie.

Artrose

Artrose (arthrosis deformans) is een ziektebeeld dat vaak als slijtage wordt aangeduid. Bij veel ouderen zijn op de röntgenfoto degeneraties van de wervels zichtbaar, echter zonder dat ze bepaalde klachten geven; bij anderen kunnen zeer geringe afwijkingen reeds een bron zijn van ernstige nekpijn.Bij het ouder worden zakt de wervelkolom iets in. Het elkaar naderen van de wervellichamen doet ook de uitsteeksels en dus de wervelgewrichtjes dichter naar elkaar toe komen. Door voortdurende irritatie en wrijving worden deze gewrichtjes ook de plaats van botvormige uitsteeksels (osteofyten of rand-exostosen).Deze botvormige uitsteeksels kunnen irritatie geven van de omringende weefsels, waardoor pijn ontstaat. Het ontstaan van de botvormige uitsteeksels is vaak een reactie op achteruitgang van botweefsel op andere plaatsen van de wervel.Er wordt als het ware een tegengewicht geschapen, hetgeen misschien wel nuttig is voor de wervel zelf, maar doordat de uitsteeksels scherp en hard zijn, kunnen ze tot ernstige pijnklachten in de omgeving leiden.Degeneratieve veranderingen in de halswervels als gevolg van veranderingen van de tussenwervelschijf veroorzaken ook vernauwing van de wervelgaten, waardoor druk kan ontstaan op de zenuwen en bloedvaten in deze gaten.De meeste degeneraties van tussenwervelschijven doen zich voor in het hals- en lendengedeelte van de wervelkolom, delen die als gevolg van de rechtopgaande houding van de mens het meest aan spanning onderhevig zijn.Deze krommingen in de wervelkolom staan onder de sterkste statische spanning; omdat deze gebieden (krommingen) ook aan de grootste bewegingen onderhevig zijn, zijn ze tevens de plaatsen van de grootste kinetische of bewegingsspanning.

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB