Nekklachten

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
-A +A

PUB

Nekpijn

Bronnen van pijnIn de nek bevinden zich vele pijngevoelige weefsels op een betrekkelijk klein en compact gebied. Pijn kan het gevolg zijn van prikkeling, beschadiging, ontsteking en zelfs infectie van nagenoeg alle weefsels in dat gebied: wervelgewrichtjes, tussenwervelschijven, banden, pezen, spieren.De tussenwervelschijf wordt verondersteld ongevoelig te zijn. In de centrale kern zijn geen pijngevoelige zenuwvezels aangetroffen. Zo heeft men gevonden dat, wanneer vloeistof in de kern gespoten wordt, dit geen pijn veroorzaakt. Verhoging van de druk in een beschadigde of gedegenereerde tussenwervelschijf daarentegen veroorzaakt wel degelijk pijn.Die pijn kan echter worden opgeheven door plaatselijke verdoving van het achterste ligament. Op grond hiervan meent men dat deze gewrichtsband pijngevoelige vezels bevat die geïrriteerd raken als een opzwellende tussenwervelschijf ermee in contact komt.De zenuwwortels die liggen in het wervelkanaal en in de openingen van dat kanaal zijn uiteraard pijngevoelig. De bekleding van de gewrichtsruimten is rijkelijk voorzien van gevoelszenuwen.Als deze weefsels geprikkeld worden, of samengedrukt, of op een andere manier ontstoken raken, kunnen ze een duidelijke en matig ernstige pijn veroorzaken.Ook de spieren kunnen een belangrijke bron van pijn zijn. Pijn kan ontstaan uit onvoldoende bloedtoevoer naar een spier. Door aanhoudende samentrekkingen kunnen zich afvalstoffen ophopen in de spier, waardoor de bloedtoevoer nog verder wordt belemmerd. Deze afvalstoffen zijn prikkelend en spelen een rol bij de pijnlijke toestand in het nekgebied.Zowel krachtige spiersamentrekkingen als aanhoudende samentrekkingen oefenen rek uit op de aanhechtingsplaatsen van spieren en pezen aan het botvlies. De prikkeling van het botvlies heeft plaatselijke pijn en overgevoeligheid tot gevolg. Kleine scheurtjes in de spier of scheuren van de pezen of banden kunnen hetzelfde effect hebben. Aard van de pijnPijn in de nek en vanuit de nekstreek wordt zeer verschillend omschreven en heeft haar oorsprong in verschillende weefsels en plaatsen. De pijn kan direct in de nek gevoeld worden of de oorsprong in de nek hebben en elders worden gevoeld. Vaak wordt de pijn niet op de plaats van oorsprong gevoeld.Pijn die ontstaat in het botweefsel of de huid wordt ter plekke gevoeld, maar pijn uit andere diepere structuren is vager en meer diffuus en kan op een andere plaats gevoeld worden. ÉNek- en hoofdpijn kunnen in de nekspieren ontstaan. De zogenaamde spanningsnekspijn en spanningshoofdpijn vinden hun oorsprong in de nek en het hoofd als gevolg van verhoogde spanning in de spieren. Pijn kan gelokaliseerd zijn in plaatsen waar pezen en spieren aan het bot hechten. De meeste nekspieren gaan niet in pezen over, maar gaan direct over in weefsel dat weer overgaat in botvlies. Spanning die op het botvlies wordt uitgeoefend, kan pijn en overgevoeligheid veroorzaken.Aanhoudende spierspanning, zoals die optreedt bij emotionele spanningen of door langdurig in eenzelfde houding zitten, zal aanhoudende trek (tractie) veroorzaken op de plaats van de spieraanhechting.Een plotselinge spiersamentrekking of peesrekking, zoals dat bij een ongeval voorkomt, of een plotselinge, onverwachte beweging van het hoofd, kan een plotselinge tractie veroorzaken, met als gevolg een irritatie op de plaats van de aanhechting op het botvlies. Dat deze samengetrokken weefsels inderdaad pijn kunnen veroorzaken als ze gerekt worden, vindt bevestiging in een onderdeel van de fysiotherapeutische behandeling, waarbij de pijn vermindert als de verdikkingen van de gewrichtskapsels verlengd worden door rekoefeningen.De vermindering van pijn bij beweging gaat tevens gepaard met een toenemende bewegingsvrijheid, zonder dat er duidelijke wijzigingen in de veranderingsprocessen van de wervels optreden.Er is vaak geen duidelijk verband tussen de ernst van de pijn die in de nek wordt gevoeld en de graad van de wervelveranderingen die bij onderzoek op de röntgenfoto's of scans wordt gevonden. Soms zijn de klinische bevindingen van de specialist te zien als duidelijke veranderingen op de röntgenfoto's of scans, maar niet altijd tot een omvang gelijk aan de ziekteverschijnselen.Abrupte of extreme verdraaiing van het hoofd kan er de oorzaak van zijn dat een of meer paren gewrichtsvlakjes buiten hun normale bewegingsgrenzen schuiven. Om dat punt te passeren is buitengewone strekking van het kapsel en verlenging van de gewrichtsbanden nodig; op dat punt verliezen de gewrichtsoppervlakken hun normale verhouding.De pijn die dan ontstaat is het gevolg van:- rekking en scheuring van gewrichtskapsels;- beschadiging van het botvlies;- vernauwing van de gaten in het wervelkanaal, waardoor de zenuwen lopen en dus druk op deze zenuwen en de andere weefsels die door de wervelgaten passeren.

Stijve nek

Pijn, gevoeligheid en stijfheid kunnen in het nekgebied optreden zonder dat er objectieve afwijkingen aantoonbaar zijn. Waarschijnlijk is dit complex van ziekteverschijnselen een veelvoorkomende reactie van de weke delen (spieren, pezen, bindweefsel, gewrichtskapsel, banden) op zeer verschillende prikkels die niet aantoonbaar zijn.Men beschouwt de basis van deze stoornis dan ook wel als van natuurkundig-scheikundige aard, waarbij de mogelijkheid bestaat dat onder invloed van prikkels van velerlei aard veranderingen optreden in het vochtgehalte van de weefsels.De aandoening wordt onder andere gekenmerkt door:

  • gevoeligheid;
  • stekende pijnen;
  • stijfheid, in het gehele nekgebied;
  • soms plaatselijke prikkeling en overgevoeligheid;
  • de klachten verergeren na rust;
  • de klachten zijn het ernstigst na ontwaken.
Bij bewegen neemt de pijn een ogenblik toe, maar de klachten verminderen gewoonlijk als men in beweging blijft. Later op de dag komt de pijn weer terug ten gevolge van vermoeidheid. De aangedane gebieden zijn pijnlijk bij druk en concentreren zich soms als trigger-punten, vanwaaruit de pijn zich dan verspreidt naar de directe omgeving.Veelvoorkomende plaatsen in het lichaam zijn, naast de hals, de schouders, lage rugspieren, bilspieren en soms ook de dijen. De aanvallen kunnen worden veroorzaakt door verandering van temperatuur of van het weer, door lichamelijke inspanning of door emoties.Een stijve nek treedt plotseling op, vaak na een heftige beweging van het halsgedeelte van de wervelkolom, maar ook wanneer het hoofd gedurende enige tijd in een onnatuurlijke houding geplaatst wordt, bijvoorbeeld tijdens het slapen, lange ritten in een auto, het dragen van zware tassen enzovoort. Meestal treedt geen uitstraling van de pijn naar de schouder of de arm op; wel ziet men vaak verergering van de pijn bij een hoofdbeweging.

Gepubliceerd op 11/04/2003 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB