Na de menopauze: wat zijn de duurzame oplossingen voor vaginale droogte?

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 18/04/2017 - 14h29
-A +A

Veel vrouwen hebben na de menopauze last van vaginale droogte en dat kan hun seksleven aanzienlijk beïnvloeden. Er zijn drie oplossingen om dat te verhelpen. We nemen twee nieuwe, niet-hormonale therapieën onder de loep.

PUB

Vaginale droogte: duurzame oplossingen

  • Hormonale therapie voor de menopauze

In de menopauze valt de productie van de geslachtshormonen stil en dat gaat vaak gepaard met een hele waaier van klachten. De bekendste zijn de beruchte opvliegers. Maar er bestaan nog heel wat andere. Ook daarvoor geldt dat niet alle vrouwen ze hebben en dat de klachten qua intensiteit sterk verschillen van de ene vrouw tot de andere. Het gaat om stemmingswisselingen, slaapproblemen, urinewegproblemen, het dunner worden van de huid, en vaginale droogte. Dat laatste kan een zware impact hebben op het liefdesleven. Traditioneel schrijft de arts hiervoor een hormonale substitutietherapie voor de menopauze voor. Jammer genoeg is deze hormonale therapie voor vaginale droogte bij veel vrouwen niet doeltreffend.

  • Lokale middeltjes voor vaginale droogte

Artsen schrijven dus een crème op basis van oestrogenen voor die twee tot drie keer per week lokaal moet worden aangebracht. Maar dat alternatieve middel is weinig praktisch en wordt dus niet altijd trouw door de vrouwen gevolgd. Sommige vrouwen hebben bovendien contra-indicaties voor hormonen (bijvoorbeeld bij een voorgeschiedenis van borstkanker). Er bestaan ook niet-hormonale glijmiddelen. Die zijn weliswaar doeltreffend, maar werken minder snel en ook minder keurig.

  • Twee nieuwe fysieke therapieën voor vaginale droogte

Vrouwen kunnen vandaag een beroep doen op twee duurzame niet-hormonale oplossingen om vaginale droogte efficiënt te  bestrijden. Die technieken zijn de gefractioneerde laser en radiofrequentie bij een gecontroleerde temperatuur. Een woordje uitleg door dr. Catherine Solano, arts-seksuoloog en androloog.

Hoe werkt de gefractioneerde laser bij de behandeling van vaginale droogte?

Dr. Solano: “De arts gebruikt een vaginale sonde die de vorm heeft van een afgeronde buis en stuurt daar laserstralen door. De mini-effecten van deze stralen op het vaginale slijmvlies veroorzaken een soort microscopisch kleine brandwondjes die een proces van littekenvorming teweegbrengen en het herstel van het vaginale slijmvlies stimuleren. Het nieuwe slijmvlies krijgt weer zijn normale dikte terug, want bij vrouwen in de menopauze wordt het slijmvlies dunner en brozer. Het slijmvlies wordt ook weer zachter en vochtiger en het uizicht is weer vergelijkbaar met dat van voor de menopauze.

Het is een pijnloze techniek die geen verdoving vereist. Traditioneel raadt men drie sessies aan met telkens een pauze van een maand ertussenin. De resultaten zijn blijvend, maar aangezien lichaamweefsels verder verouderen, krijgen vrouwen de raad later nog een extra sessie te laten uitvoeren, en daarna af en toe als hun vagina weer minder comfortabel begint aan te voelen. Na elke sessie is geslachtsgemeenschap twee tot drie af te raden. Maar voor de rest kunnen vrouwen al hun dagelijkse activiteiten meteen hervatten.”

$$Hoe ziet de andere duurzame methode voor vaginale droogte eruit?$

Dr. Solano: “De tweede techniek is radiofrequentie bij een gecontroleerde temperatuur. De arts maakt gebruik van een dunne vaginale sonde - ongeveer de dikte van een vinger - en stuurt er radiofrequente golven door die lokaal een gecontroleerde verhoging van de temperatuur produceren. Die warmte stimuleert de weefsels en de vernieuwing ervan, zowel oppervlakkig als dieper. De onderliggende weefsels worden strakker en het slijmvlies ondergaat een soort verjongingskuur.

Het behandelplan is hetzelfde als voor de gefractioneerde laser: drie sessies met telkens een pauze van maand ertussenin - ook al behalen veel vrouwen al na twee sessies heel goede resultaten - en na een jaar nog een bijkomende sessie.

Het verschil tussen beide methodes is de prijs: 350 euro per sessie voor de gefractioneerde laser en 800 euro per sessie voor de radiofrequentie. Dat grote verschil heeft grotendeels te maken met het gebruikte materiaal. De sonde is in beide gevallen niet dezelfde. Die voor de radiofrequentie is heel duur en kan maar één keer worden gebruikt.”

Alles bijeen is de lasertechniek heel geschikt voor vrouwen die alleen last hebben van vaginale droogte. Bij vrouwen die behalve vaginale droogte ook last hebben van lichte urinewegklachten of die hun vermogen om genot en orgasmen te ervaren achteruit voelen gaan, zal radiofrequentie betere resultaten geven.

Er zijn vandaag dus goede, doeltreffende oplossingen die vrouwen ook na de menopauze een bevredigend seksleven kunnen bezorgen, ook vrouwen die contra-indicaties vertonen voor de hormonale therapieën.

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 18/04/2017 - 14h29
Bekijk dit artikel
PUB
Lees ook
Menopauze: wat is de plaats van de hormoonbehandeling? Geüpdatet op 20/10/2015 - 09h14

De hormonale substitutietherapie werd eerst aanbevolen en later verguisd vanwege de grote gevaren. Intussen heeft deze therapie weer wat terrein heroverd en wordt ze gebruikt om de meest hinderlijke symptomen van de menopauze te verzachten.

Meer artikels