Mogen we nog zalm eten?

Mogen we nog zalm eten?

Zalm was lange tijd heel populair, maar nu beginnen er vragen rond te rijzen. De omstandigheden waarin de vis in Noorwegen wordt gekweekt, zijn namelijk twijfelachtig. Vandaar ook de vraag: «Moet ik zalm eten en me vergiftigen of moet ik er geen meer eten met het gevaar dan te weinig omega 3 binnen te krijgen?».

Een stand van zaken.

Zalm: zoet- en zoutwatervis

Zalm plant zich voort in rivieren - een zoetwatermilieu dus-  en groeit er ook op. Rond twee jaar trekt hij naar de zee, de Atlantische of de Grote Oceaan, en trekt daar enkele jaren rond. Daarna legt hij duizenden kilometers af om terug te keren naar het paaigebied, de plek dus waar hij is uitgekomen.

Eenmaal daar aangekomen leggen de wijfjes hun eitjes in een kuil die ze zelf met hun staart graven. De mannetjes vechten intussen met hun rivalen om ze weg te jagen en de eitjes in de kuil te kunnen bevruchten. Na de bevruchting dekt het wijfje de eitjes toe met kiezel of grint. Dan zit haar taak erop en sterft ze. Net als de meeste mannetjes trouwens. Dit paaiproces voltrekt zich in de herfst.

In het voorjaar komen de eitjes uit. De jonge visjes blijven één tot twee jaar ter plekke en groeien er op. Als ze sterk genoeg zijn, trekken ze naar zee (de Atlantische of Grote Oceaan dus). Daar blijven ze tot ze volgroeid zijn.

Zalm: hoe wordt hij gekweekt?

Er bestaan twee grote groepen zalm, de zalm uit de Atlantische Oceaan en de zalm uit de Grote Oceaan. De eerste soort, de Atlantische zalm, wordt het meest gekweekt.

De kwekers vergaren eitjes van wijfjes en sperma van mannetjes. Dat wordt vervolgens met de nodige voorzorgsmaatregelen vermengd. Daarna worden de eieren op een vaste temperatuur bewaard tot ze uitkomen.

De jonge visjes worden in containers ondergebracht waar ze gevoerd worden met eiwitten en vitamines en permanent aan kunstlicht blootstaan. Ze moeten ook tegen een waterstroom opboksen om spieren te kweken. Het hele proces moet de natuurlijke ontwikkeling van wilde zalm nabootsen.

Als ze 30 tot 50 gram wegen, worden de visjes in kweekvijvers van zoet water uitgezet. Daar blijven ze zes maanden.

Daarna komen ze in kooien die op volle zee ronddrijven. Ze worden gevoerd met brokken vismeel (meel van wilde vissen en die zijn vaak vervuild), waarin ook soja en visolie zit en die extra verrijkt wordt met vitaminecocktails (vitamine A en D) en caroteen, een  stof die de zalm zijn een mooie, roze kleur geeft.

De vissen blijven 24 maanden in die kooien tot ze aan een verkoopbaar gewicht van 4 tot 5 kg zitten.  

Bijgewerkt door Paule Neyrat, diëtiste op 22/12/2014
Origineel artikel geschreven door op 24/02/2014

Bronnen: Cedepa.wordpress.com/2010/12/31/lethoxyquine-dans-le-saumon/. Additifs-alimentaires.net/E324.php. Europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+P-2013-012742+0+DOC+XML+V0//FR.

Vindt u het artikel interessant?