Misschien heb ik wel een voedselallergie…

Soms reageert ons afweersysteem op overdreven wijze op bepaalde voedingswaren. We hebben dan een voedselallergie. Maar hoe herkennen we een voedselallergie? Wat zijn de symptomen van een voedselallergie?

• Symptomen van een voedselallergie
• Risicodomeinen

Symptomen van een voedselallergie

Een voedselallergie uit zich vooral via klachten van de spijsvertering, de huid en de ademhaling. Soms gaat het om geïsoleerde symptomen, soms ook om een combinatie van symptomen.

Spijsverteringsklachten bij een voedselallergie

Gastro-oesofagale reflux, misselijkheid, diarree, braken…

Soms is er ook een breuk in de groeicurve bij kinderen.

Anorexia kan ook een aanwijzing zijn.

Huidsymptomen bij een voedselallergie

Netelroos, huiduitslag, atopische dermatitis, angio-oedeem (vochtophoping in het gezicht en de luchtwegen  vergt dringende behandeling).

Luchtwegsymptomen bij een voedselallergie

Astmatische ademhaling of ademhalingsproblemen, rinitis, laryngitis, hoest…

Maar ook…

Hartkloppingen, prikkelingen op de tong en in de keel, bloeddrukval, enz.

Anafylactische  shock

Een acute, mogelijk ernstige en levensbedreigende reactie (plotselinge overgevoeligheid is te wijten aan het vrijkomen van grote hoeveelheden vasoactieve mediatoren).

Een anafylactische shock vereist dringende behandeling.

Risicodomeinen

Deze symptomen zijn afzonderlijk genomen vaak niet specifiek (behalve  de anafylactische shock). Daarom ook wordt een voedselallergie niet altijd meteen herkend.

Het koppelen van de symptomen aan een maaltijd of aan bepaalde voedingswaren kan het opsporen van een voedselallergie vergemakkelijken. Maar men kan ook de domeinen detecteren die een risico vormen voor voedselallergieën. Wie als kind bijvoorbeeld last heeft van hooikoorts, astma of eczeem loopt meer kans om een voedselallergie te krijgen. Dat is ook het geval als er familiale antecedenten van allergieën zijn.

Bij de minste twijfel raadpleegt u best uw huisarts of een allergoloog. Die zal nagaan welke voedingswaren  in het spel zijn. Dat is vaak een lange procedure: orale provocatietests, bijhouden van een maaltijddagboek, uitsluiten en weer invoeren van voedingsmiddelen (één per keer), enz. 

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 27/06/2011

Bronnen: Caducee.net.