Miskraam: stress is de boosdoener!

Een spontane abortus vanaf de drie eerste weken van de zwangerschap is een veel voorkomend evenement dat deskundigen wensen te verklaren. Het lijkt erop dat een groot deel van de miskramen van tegenwoordig gewoon te wijten zijn aan stress bij de moeder.

• Spontane abortussen komen vaak voor
• Hoe zien de mechanismen eruit?
• Drie keer meer miskramen in geval van stress

Spontane abortussen komen vaak voor

De meeste spontane abortussen doen zich in het prille begin van de zwangerschap voor, in de loop van de eerste drie weken na de bevruchting. Dit fenomeen komt erg vaak voor (tussen 31% en 89% van alle bevruchtingen), maar gaat dikwijls onopgemerkt voorbij. Evolutiespecialisten beschouwen miskramen als een natuurlijk middel om gebrekkige, misvormde embryo's af te stoten of om beginnende zwangerschappen in te moeilijke omstandigheden af te breken.

Hoe zien de mechanismen eruit?

Pathologieën en immunologische incompatibiliteit verklaren een deel van de spontane abortussen, maar niet allemaal. Naar aanleiding daarvan werd de hypothese van stress bij de moeder geuit. Deze werd onlangs gestaafd door een team onderzoekers dat zo'n zestig vrouwen die al een eerste kind ter wereld hadden gebracht en een tweede zwangerschap wensten, gedurende een jaar volgde. In deze periode werden 22 zwangerschappen geregistreerd, waarvan er 9 voldragen werden en 13 in een vroegtijdige spontane abortus eindigden (tussen 13 en 47 dagen na de bevruchting).De ochtendurine werd opgevangen op basis waarvan de auteurs het verband tussen de miskramen en de cortisolwaarden in de urine van de moeder gedurende de drie eerste weken na de bevruchting onderzochten. We herinneren eraan dat cortisol een uitstekende biologische merker van stress is en ook het "stresshormoon" wordt genoemd.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 14/03/2006

Bronnen: Nepomnaschy P.A. et al,et al., Proc. Natl. Acad. Sci. USA, versnelde on line uitgave, 22 februari 2006.