Mijn kind bijt. Hoe moet ik reageren?

Naar schatting minstens één op de vijf kinderen probeert vroeg of laat te bijten. U mag zich daarbij niet laten doen en moet duidelijk maken dat zoiets pijn doet. Toch mag u ook nooit terugbijten, anders dreigt u dit gedrag te bekrachtigen. Alles hangt dus af van hoe u reageert.

Sommige ouders stellen vast dat hun kind gebeten is door een vriendje als ze het komen ophalen bij de pleegmoeder of in de crèche. Dat is nooit een prettige vaststelling, en in dergelijke gevallen zijn ze geneigd om het personeel van onoplettendheid te beschuldigen. Meestal ten onrechte. Een beet is immers in een oogwenk gebeurd en is dan ook in de regel niet te voorkomen door extra aandacht. Bovendien komt het vaak voor bij de allerkleinsten, vooral in groep.

Het kind zit immers nog in de "orale" fase, met andere woorden: het verkent de wereld via zijn mondje. Sommigen beschrijven de drang om te bijten als de "sadistische orale fase". Nu eens bijten kinderen in voorwerpen of in hun knuffels, dan weer hebben ze het op hun medemensen gemunt. Maar opgelet: een kind dat bijt, is niet stout, maar maakt een periode door van plotselinge agressiviteit die het in goede banen moet leren te leiden.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 07/06/2005

Bronnen: Edwige Antier, " Elever mon enfant aujourd'hui ", Ed. Robert Laffont ; Christine Schilte, prof. Marcel Rufo, " Elever bébé ", Ed. Hachette.