Meer zelfvertrouwen krijgen: de truc van de haperende plaat

- Deze zomer wil ik absoluut naar zee op vakantie. - Je zegt dat elk jaar, maar uiteindelijk ben je toch blij dat we naar de bergen gaan! (Je speelt elk jaar hetzelfde spelletje…). - Kan zijn, maar dit jaar wil ik naar de kust. - Ik ga veel liever naar de bergen, dat weet je maar al te goed hé, liefje. (Gun me dat plezier…). - Inderdaad, maar dit jaar heb ik mijn zinnen gezet op een vakantie aan zee. - Doe niet zo koppig, je weet hoezeer ik geniet van die enkele weken in de bergen. (Hang het vervelende wicht niet uit). - Jazeker, maar deze zomer wil ik es iets anders. - Je weet dat de kinderen ernaar uitkijken om hun vriendjes terug te zien. (Ik probeer je met schuldgevoelens op te zadelen, je denkt alleen aan jezelf…). - Dat weet ik inderdaad, maar deze keer wil ik kustwaarts. - Je weet maar al te goed dat ik niet van de zee hou. Jij houdt daarentegen wél van de bergen, dus voor jou is een bergvakantie niet zo'n opoffering, en bovendien is iedereen dan tevreden. (Jij moet je opofferen, niet ik!). - Ik weet maar één ding: dat ik deze zomer naar zee wil. - Hou nu es op zeg, 't lijkt wel een echte obsessie! - Nee, ik wil gewoon naar de kust op vakantie, meer niet…- Als we er nu es volgend jaar naartoe zouden gaan, dan hebben we genoeg tijd om erover na te denken! (Lichte verzoeningspoging: ik sluit de kans niet uit, maar hoop toch dat je het tegen volgend jaar vergeten bent!). - Geen sprake van, ik hou voet bij stuk: het wordt de kust dit jaar. - Goed dan (zucht), als we nu eens een weekje naar zee gingen en nadien twee weken naar de bergen. - Akkoord, meer vraag ik niet momenteel, als ik maar even naar zee kan.

Het lijkt misschien een leuke oefening, maar de "haperende plaat" is een behoorlijk moeilijke truc. Een vrouw als Ellen voelt zich misschien vlug schuldig of egoïstisch, of ontsteekt in woede als ze van haar man te horen krijgt dat ze een vervelend wicht is! De beste methode is echter: gewoon voet bij stuk houden en niet toegeven! Het komt er daarbij op aan zich niet uit het veld te laten slaan door de aanvallen en de destabilisatiepogingen van de ander. Maar opgelet: het gaat hier niet om een methode om te communiceren met je partner, wél om je stem te laten horen als de ander niet wil luisteren. Als u al 100 % zeker bent van uzelf en de neiging hebt om uw zin door te drijven zonder naar de anderen te luisteren, zal u zich gewoon onuitstaanbaar tonen als u deze methode gebruikt! Ze is dus alleen voorbehouden voor personen die moeite hebben om zich te doen gelden!

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 16/08/2005