Meer incontinentie bij sportende vrouwen

Sportende vrouwen die regelmatig een intense fysieke activiteit beoefenen, lopen meer risico om getroffen te worden door inspanningsincontinentie. Eigenlijk leiden alle sporten die een zekere druk uitoefenen op de buik, tot een verhoogd risico op inspanningsincontinentie. Wat zijn de oplossingen?

• Inspanningsincontinentie bij sportende vrouwen: de feiten
• Welke sporten leiden tot een verhoogd risico op inspanningsincontinentie?
• Wanneer urineverlies occasioneel voorkomt...
• Wanneer inspanningsincontinentie een psychologische en sociale weerslag heeft...

Inspanningsincontinentie bij sportende vrouwen: de feiten

Binnen dezelfde leeftijdsgroep en met een vergelijkbare hormonale status, lopen sportende vrouwen tweemaal meer risico op inspanningsincontinentie dan vrouwen die niet aan sport doen. Volgens een onderzoek uit 2007, zou 28% van de sportende vrouwen met incontinentie geconfronteerd worden. En bij de 39% vrouwen, die beweerden minstens eenmaal last gehad te hebben van urineverlies tijdens sportbeoefening, werd dat urineverlies door 91% als storend ervaren.

Welke sporten leiden tot een verhoogd risico op inspanningsincontinentie?

Elke sport die een zekere druk uitoefent op de buik, verhoogt het risico. Er bestaan uiteraard activiteiten die meer risico's inhouden dan andere. Dat zijn de sporten waarbij schokken voor een stevige druk op de bekkenbodemspieren zorgen. Turnen, lopen, springen, fitnessoefeningen, tennis, balsporten... veroorzaken een druk die drie- tot viermaal groter is dan het lichaamsgewicht. Zwemmen, roeien, golf, rolschaatsen... zijn daarentegen sporten die weinig risico op inspanningsincontinentie inhouden.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 04/01/2010

Bronnen: Cortesse A. et coll., 103de Frans congres voor urologie (Parijs), 18-21 november 2009.