Meer eiwitten is de boodschap!

Veeleer dan de kwantiteit is het de kwaliteit van de voedingsstoffen die we innemen die belangrijk is om degeneratieve aandoeningen te voorkomen. Dat is al zo voor vetten en koolhydraten, maar ook eiwitten ontsnappen niet aan die regel...

• Veel melk en vlees...
• Voorzichtig met Atkins
• Vis en kip niét

In de natuur zijn er twee grote categorieën eiwitbronnen: dierlijke eiwitten in vlees, vis, eieren en melkproducten, en plantaardige eiwitten, die overvloedig aanwezig zijn in graanproducten en peulvruchten. Dierlijke eiwitten hebben een licht voordeel tegenover plantaardige eiwitten: ze bevatten alle essentiële aminozuren in geschikte hoeveelheden. In het plantenrijk is de kwaliteit van de eiwitten vaak minder omdat er soms hier en daar een aminozuur ontbreekt. Toch is het een misvatting dat plantaardige eiwitten minder nuttig zijn dan dierlijke. Integendeel: beide soorten eiwitten moeten idealiter in evenwicht zijn…

Veel melk en vlees...

We zitten echter ver af van dit streefdoel. Als Noord-Europees land hebben we immers een sterke "Bourgondische" traditie waarin melk en melkproducten de hoofdtoon aangeven. We zijn ook grote vleeseters, maar groenten en fruit komen minder vaak op ons bord, zeker in vergelijking met vijftig jaar geleden. Volgens sommige mondiale experts zou dit verstoorde evenwicht tussen dierlijke en plantaardige eiwitten nefaste gevolgen hebben voor onze gezondheid. Steeds meer studies benadrukken trouwens de negatieve impact van te veel rood vlees en vette melkproducten op hart en bloedvaten.

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 01/03/2005

Bronnen: Bron: American Journal of Epidemiology, februari 2005.