Mama is jaloers op de oppas!

Clarisse Fondacci, een psychotherapeute gespecialiseerd in relaties tussen moeder en kind, is er gerust in: jaloezie is een natuurlijke reactie en eerder positief.

• Jaloezie in gradaties
• Het kind weet perfect… wie zijn moeder is!
• Hoe deze vlagen van jaloezie overwinnen?

Jaloezie in gradaties

“Moeders zijn niet zo vaak jaloers”, onderstreept Clarisse Fondacci. Er zijn twee types jaloezie. Intense, overdreven jaloezie komt zelden voor. In dit geval lost het probleem zich vanzelf op : de moeder kiest een andere oppas of neemt maatregelen om zelf voor haar kind(eren) te zorgen. In de meeste gevallen gaat het eerder om kortstondige en vaak begrijpelijke “vlagen van jaloezie” : als de moeder bijv. ziet dat haar kind bij haar slecht gehumeurd is, maar zijn of haar armen uitsteekt naar de oppas, als ze de indruk heeft dat haar kind aan iemand anders geeft waar ze zelf behoefte aan heeft”.

Het kind weet perfect… wie zijn moeder is!

Dus geen paniek als de baby zijn armpjes uitsteekt naar de oppas: “Kinderen vergissen zich niet, legt Clarisse Fondacci uit. Ze kunnen affectie voelen voor de oppas, maar de relatie met de moeder is onvervangbaar/uniek.” Kleine tekenen van affectie voor de oppas zouden zelfs het bewijs kunnen zijn dat het kind zijn moeder nog liever ziet. “De manier waarop het kind niet van zijn moeder kan scheiden, wordt weerspiegeld in de manier waarop het kind weer met zijn moeder wordt verenigd, verklaart de specialiste. Globaal genomen kunnen we stellen dat als het kind onverschillig doet als het door zijn moeder wordt afgehaald, het kind haar laat “boeten” voor het feit dat het die ochtend door haar werd achtergelaten , want het kind kan daar slecht mee omgaan.”

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 27/06/2011
Créé initialement par Psychonet Production, bewerkt door Philippe Burton le 04/02/2003

Bronnen: Psychonet Production