Mager en anorectisch zijn geen synoniemen!

Magerte is een symptoom van anorexie, maar dat is altijd het geval. Men heeft het dan over constitutionele magerte: mensen die moeite hebben om bij te komen, wat ze ook doen of eten. Wij geven u alvast een aantal tips om een onderscheid te kunnen maken tussen magerte en anorexie.

• Wat is het verschil tussen anorexie en constitutionele magerte?
• Gemeenschappelijke factor: een zeer zwakke botmassa
• Advies voor personen met constitutionele magerte

Wat is het verschil tussen anorexie en constitutionele magerte?

Anorexie treft vaak jonge meisjes tussen 15 en 25 jaar oud, al dan niet tegen hun wil.
De diagnose van anorexie wordt overwogen wanneer de persoon :

• Weigert om het lichaamsgewicht te aanvaarden dat minimaal of normaal is voor de leeftijd en de lichaamslengte. De berekening van de body mass index (BMI) helpt daarbij. Het volstaat om het lichaamsgewicht te delen door de lichaamslengte in het kwadraat. Een BMI tussen 18 en 25 wordt beschouwd als normaal, boven 25 spreekt men van overgewicht en onder de 17,5 spreekt men van magerte ;
• Heel bang zijn om bij te komen;
• Een verstoord beeld hebben van het lichaamsproporties;
• Geen maandstonden hebben (secundaire amenorhee).
  Anorexie vergt een pluridisciplinaire aanpak.
  
  Er is sprake van constitutionele magerte wanneer iemand:
• Een BMI heeft onder de 17,5 ;
• Wenst bij te komen ;
• Maandstonden heeft;
• Een normale vetmassa heeft.
  In geval van constitutionele magerte, vindt men geen enkele hormonale afwijking die er wel zijn bij personen met anorexie (seksuele hormonen en schildklierhormonen). Het energie-evenwicht is stabiel, de voedingstoevoer is normaal en evenredig met het energieverbruik, ook al worden er de hele dag door verschillende kleine maaltijden genomen omdat men sneller verzadigd is.

Gemeenschappelijke factor: een zeer zwakke botmassa

Ook als constitutionele magerte niet gepaard gaat met fysieke of psychische problemen, neemt de botmassa af met ongeveer 40% en komt zo dicht in de buurt van die bij anorexie (minder dan 50%). Het gaat hier niet om een tekort maar om een genetische trek: magere personen hebben dunne beenderen wat bijdraagt tot een laag lichaamsgewicht. Het resultaat is hetzelfde: een verhoogd fractuurrisico, vooral na de menopauze.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 25/11/2008

Bronnen: Le Panorama du Médecin, 3 november 2008.