Maatregelen tegen hoge bloeddruk

Bloeddrukverlagende behandelingen

De mechanismen die de bloeddruk controleren, bestaan uit een "centraal" regularisatieniveau (de hersenen), dat op afstand zorgt voor een verwijding of contractie van de bloedvaten, een lager niveau (de hartpomp) en een eindniveau, de bloedvaten. Als de bloedvaten zich samentrekken en het bloedvolume hetzelfde blijft, stijgt de bloeddruk. Ook als het bloedvolume toeneemt zonder verwijding van de bloedvaten, stijgt de bloeddruk. De oudste antihypertensiva (bloeddrukverlagende middelen) zijn de diuretica. Diuretica verhogen de eliminatie van water en ionen (natrium, kalium) door de nieren. Daardoor vermindert het bloedvolume en zodoende ook de bloeddruk. De centraal werkende antihypertensiva werken rechtstreeks in op de hersenen. Bètablokkers vertragen de hartfrequentie, waardoor het hartdebiet en derhalve de bloeddruk dalen. Vasodilatatoren verwijden de bloedvaten; deze groep omvat de alfablokkers en de "directe" vasodilatatoren. Calciumantagonisten hebben een vaatverwijdend effect en ook een effect op het hart. Tenslotte zijn er nog de angiotensine-converterend-enzymremmers (ACE-inhibitoren) en de angiotensine-II-receptorantagonisten die resp. de productie en de werking van angiotensine II blokkeren; angiotensine II is een hormoon dat de bloeddruk verhoogt.

Classificatie van arteriële hypertensie volgens de WGO

Artikel gepubliceerd door Dr. Renaud Lieberherr, bewerkt door Dr. Philippe Burton op 10/12/2001

Bronnen: ANAES : www.anaes.fr Diététique et hypertension artérielle. Lebars/Chalier. Ed Maloine. Hypertension. D-G Beevers. Ed Marabout.