• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    11 mening
  • Getuigenissen (0)

Lumbago, te veel is te veel!

Lumbago, te veel is te veel!

Onze rug is de zwakke schakel in ons lichaam. Naar schatting 70% van de mensen hebben last van lagerugpijn.

Sporten kan in dat geval helpen, maar dan wel onder bepaalde voorwaarden.

Waarom hebben wij last van lumbago

Er zijn verschillende verklaringen voor het optreden van lumbago.

  • De belangrijkste is dat we langer leven en daardoor meer te maken krijgen met letsels als gevolg van slijtage. De wervelkolom is daar het meest gevoelig voor.
  • Een andere verklaring is ons sedentair leven: de meesten van ons zitten 80% van de dag. Die houding veroorzaakt twee keer meer druk op de rug. Ook bij fysieke inspanningen wordt de wervelkolom extra belast, wat op termijn tot pijnklachten leidt.
  • Ook psychologische factoren zorgen vaak voor rugproblemen. Lumbago kan een uiting zijn van stress, frustratie en allerlei andere problemen.

De klachten komen veelal voort van een degeneratie van de tussenwervelschijven. Die schijven - verschillende lagen boven elkaar rond een vervormbare kern - vormen kleine kussentjes die schokken opvangen en de druk op de rug verdelen. Jammer genoeg gaat de kwaliteit van de schijven met de jaren achteruit. Bij het sporten ondergaan ze ook vaak buitensporige vervormingen, zeker als men zich vooraf niet genoeg heeft opgewarmd.

Na 30 jaar ongeveer beginnen de klachten op te treden. De ring of buitenband van de tussenwervelschijf begint te degenereren. De wervelschijf verliest zijn schokdempend vermogen en gaat pijnlijk aanvoelen. Dat uit zich in aanvallen van rugpijn en blokkades. Ontstekingsremmers helpen alleen de pijn te verzachten; het slijtageproces zelf kunnen ze niet stopzetten. Na verloop van tijd gaan de gewrichtsvlakken tegen elkaar wrijven en elkaar zo beschadigen, wat opnieuw pijnklachten geeft.

Chirurgische ingrepen tegen lumbago

Als er slijtage op de schijven zit, verschijnen er kleine benige aangroeisels rond het wervellichaam, zogeheten osteofyten of papegaaienbekken. Lange tijd heeft men die behandeld door het aangroeisel operatief af te schrapen, een erg pijnlijke en bovendien ook compleet zinloze aanpak. Vandaag weet men dat die uitstulpingen in zones groeien die geen gevaar vormen voor mogelijk verlies van elasticiteit van de tussenwervelschijf. Het gaat dus om een soort aanpassing van het lichaam, niet om de oorzaak van de rugpijn.

Een ander verrassend verschijnsel: er bestaat geen verband tussen de ernst van de pijnklachten en de radiologische evolutie van de artrose. Bij sommige patiënten zijn de röntgenfoto's catastrofaal en zit de wervelkolom vol artrose, en toch hebben ze geen pijn. Andere patiënten daarentegen zien vreselijk af, terwijl de foto's er perfect normaal uit zien.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 29/10/2013
Origineel artikel geschreven door op 13/02/2007

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten