• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    1 mening
  • Commentaren (0)

Leven met het gezicht van een ander...

Leven met het gezicht van een ander...

Op 27 november 2005 werd in Amiens de eerste gedeeltelijke gezichtstransplantatie uitgevoerd. De patiënte die de operatie onderging, was Isabelle Dinoire. Ze was verminkt na een beet door haar hond. Sindsdien hebben al een dertigtal andere patiënten zo’n operatie ondergaan. Maar hoe verloopt ze? Wie komt er in aanmerking voor een gezichtstransplantatie? En wat zijn de risico’s?

Gezichtstransplantaties, een aparte reconstructie

Bij de traditionele gezichtsreconstructies wordt levend weefsel bij de patiënt zelf weggenomen van een plek elders in het lichaam. Dat weefsel wordt dan getransplanteerd naar het hoofd en gemodelleerd op een kunstmatige gezichtsprothese uit silicone. Een gezichtstransplantatie is een zogenaamde allotransplantatie. Dat betekent dat de weefsels voor de reconstructie van het gezicht afkomstig zijn van een overleden donor. Een gezichtstransplantatie kan gedeeltelijk zijn (bijvoorbeeld alleen de driehoek «neus-lippen-kin») of volledig. De weefsels die bij de donor zijn weggenomen, worden overgeplant maar niet gemodelleerd. Ze worden één voor één vastgemaakt aan de overeenkomstige intacte structuren van het gezicht van de ontvanger. Deze reparaties hebben betrekking op de huid, de diepere slijmvliezen van het transplantaat, de spieren, soms ook het bot en altijd de zenuwen en bloedvaten die nodig zijn om het transplantaat levend te houden.

Voorwaarden om in aanmerking te komen voor een gezichtstransplantatie

Gezichtstransplantaties zijn en blijven operaties die slechts bij uitzondering worden uitgevoerd. Ze worden alleen toegepast bij zware en uitgebreide lichamelijke schade– bijvoorbeeld door een fysiek trauma of een aangeboren misvorming – die niet te herstellen is met een traditionele reconstructie. Het gezicht wordt dan verdeeld in diverse eenheden (voorhoofd, neus, wangen, lippen, oogleden, kin en oren). Alleen als er schade is in verschillende aanpalende zones (beide lippen en de neus bijvoorbeeld) die een significante functionele handicap veroorzaakt, wordt een transplantatie van het gezicht overwogen. Om afstoting van het transplantaat te voorkomen, is er een levenslange behandeling met immunosuppressieve geneesmiddelen nodig. Maar deze medicatie kan grote medische complicaties meebrengen en vermindert de weerstand voor kanker en virale en bacteriële infecties aanzienlijk. Daarom mag een gezichtstransplantatie niet worden gebruikt om een vervorming te corrigeren als gevolg van een verminkende chirurgische ingreep bij kanker, omdat de patiënt door de immunosuppresieve medicatie snel van de kanker zou hervallen.

Artikel gepubliceerd door op 23/09/2015

Bronnen: Prof. Benoît Lengelé, hoofd van de dienst plastische chirurgie van het universitaire ziekenhuis Saint-Luc.

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten