Koolmonoxide: laat u niet vergiftigen!

Elk jaar maakt koolmonoxidevergiftiging talrijke slachtoffers in België. Het is in ons land meteen de belangrijkste oorzaak van incidenteel overlijden door vergiftiging. Koolmonoxide (CO) is onzichtbaar en reukloos, en toch zijn al die sterfgevallen te vermijden. We geven u een aantal tips om u te beschermen.

• Alle toestellen waarbij de verbranding onvolledig is, produceren koolmonoxide (CO)
• Wat zijn de symptomen van een CO-vergiftiging?
• Individuele preventie

Alle toestellen waarbij de verbranding onvolledig is, produceren koolmonoxide (CO)

Dit verstikkend gas is uiterst toxisch: het is het resultaat van een onvolledige verbranding van hout, butaan, steenkool, benzine, stookolie, aardgas, petroleum of propaan. Elk jaar in het begin van de winter, wanneer de verwarmings- en warmwaterinstallaties opnieuw ingeschakeld worden, merken we een stijging van het aantal vergiftigingen. Het spreekt vanzelf dat installateurs en verkopers van verwarmingsinstallaties een belangrijke rol spelen op gebied van preventie van CO-vergiftigingen (onderhoud, afstelling en conformiteit van de toestellen met de van kracht zijnde bepalingen), maar ook de bewoners moeten zich aan bepaalde regels houden en oplettend zijn.

Wat zijn de symptomen van een CO-vergiftiging?

Bij de acute vorm van CO-vergiftiging, moet het slachtoffer meteen behandeld worden. Het slachtoffer wordt duizelig, verliest het bewustzijn, heeft te maken met symptomen van spierverlamming, kan in een coma terechtkomen en zelfs overlijden. De symptomen zijn indrukwekkend en vaak zijn er meerdere slachtoffers uit één gezin of groep.
Bij een chronische of geleidelijke vergiftiging, heeft het slachtoffer last van hoofdpijn, misselijkheid, mentale verwarring, gezichts-, reuk- of smaakstoornissen. Bovendien kunnen zich slaap-, geheugen- en aandachtsproblemen voordoen en de persoon in kwestie kan pijn voelen in de borst- of buikstreek. Ook spierpijn komt veel voor. Omdat deze symptomen niet specifiek zijn, is de vergiftiging moeilijk op te sporen. Indien u twijfels hebt, volstaat het de samenstelling van de uitgeademde lucht te onderzoeken met een koolmonoxidemeter, een apparaatje dat levens kan redden.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 23/12/2008

Bronnen: Direction générale de la santé (DGS, Franse Algemene Gezondheidsdirectie), oktober 2008.