De knuffel: het is het kind dat kiest

Gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 25/11/2003 - 00h00
-A +A

Knuffels bieden troost en helpen tegen vermoeidheid. Er kan een zeer sterke band groeien tussen het kind en zijn lievelingsknuffel, en ouders mogen vooral niets ondernemen om die band te verbreken...

PUB

Het overdrachtsobject

De knuffel - of welke naam het kind (vaak het oudste kind) er ook aan geeft - wordt door psychologen "overdrachtsobject" genoemd, om het lievelingsvoorwerp van het kind aan te duiden waarvan het onafscheidelijk is. Rond 7 of 8 maanden begint de baby te beseffen dat hij iemand anders is dan zijn moeder. Om het feit te compenseren dat ze er niet altijd is of niet altijd beschikbaar is, ontwikkelt hij een speciale band met een voorwerp dat hem troost biedt en op zijn gemak stelt. U zult dan ook merken dat uw kind rond zijn 9de maand makkelijker inslaapt met een specifiek voorwerp, waardoor het zich 's nachts minder eenzaam voelt en dat hem afhelpt van zijn scheidingsangst of het troost.

Het is het kind dat kiest

Ouders zullen een knuffel verkiezen die verkrijgbaar is in verschillende exemplaren, niet te groot is en machinewasbaar is. Alleen: zo werkt het niet, en het is van essentieel belang om de keuze van het kind te respecteren, ongeacht de vorm van zijn knuffel. Eigenlijk zijn er op dat vlak geen regels. Het kan gaan om een stuk stof, een dier, een pop, een zuigfles of elk ander voorwerp, maar evengoed om een bepaalde handeling, zoals duimzuigen, z'n oor of haar strelen, ritmisch wiegen, een stuk wol afpluizen, het laken tussen z'n vingers laten glijden, een zakdoek tegen z'n neus drukken enz. Om welk voorwerp of welke handeling het gaat, heeft weinig belang: het is het kind dat kiest en dat beslist hoe sterk het eraan gehecht is en wanneer het er afstand van kan doen. Het kind maakt zijn keuze meestal tussen zes en twaalf maanden, en deze "liefdesgeschiedenis" duurt tussen drie en zes jaar, afhankelijk van het kind. Sommige kinderen zijn helemaal niet gehecht aan een voorwerp omdat ze er geen nood aan hebben.

Gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 25/11/2003 - 00h00 Anne Bacus, Guide des mamans débutantes (Gids voor kersverse moeders), Ed. Marabout.
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Het kind en zijn knuffel: wanneer afstand doen? Geüpdatet op 25/08/2014 - 09h31

' Knuffeldieren ' zijn in de eerste levensmaanden een grote hulp voor de ouders. Ze helpen de baby om in te slapen, om alleen te zijn en om zelfstandiger te worden. Maar als kinderen groter worden, moeten ze onvermijdelijk afstand doen van hun knuffe...

Kinderknuffels: wie stellen ze eigenlijk gerust? Gepubliceerd op 02/12/2013 - 16h51

Het zogenaamde overdrachtsobject van de allerkleinsten, hun knuffel, kan een teddybeer zijn, een oude vod, een pop, ... Het stelt het kind gerust en is een bron van troost. De omgeving ervaart het vaak als een belangrijke behoefte voor het kind. Maar...

Op elke leeftijd een nieuwe ontdekking Geüpdatet op 30/03/2004 - 00h00

Spelen gebeurt spontaan en instinctief. Bovendien is het een essentieel element voor een goede fysieke, psychische en sociale ontwikkeling van de baby. Op die manier leert en begrijpt hij elke dag steeds meer, ontwikkelt hij zich en past hij zich aan...

Meer artikels